- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- ที่ราบโล่งแจ้ง

- เป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็ก อายุปีเดียว ลำต้นตั้งตรง แตกกิ่งก้านสาขา หรือทอดไปตามดินเล็กน้อย แต่ปลายชูขึ้น ลำต้นกลมอวบน้ำ มีสีเขียวแดงปนเข้ม ลำต้นอ่อน มีขนปกคลุมเล็กน้อย ใบเป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้ามรูปสามเหลี่ยม รูปไข่ หรือรูปหอกแกมรูปไข่ ขอบใบเรียบ หรือเป็นฟันเลื่อยแบบหยาบๆ ปลาบใบแหลม โคนใบสอบ ออกดอกเป็นช่อตามซอกใบ และปลายกิ่ง เป็นกระจุกสีเหลืองลักษณะกลม รูปไข่ ปลายแหลมคล้ายหัวแหวน ดอกย่อยมี 2 วงวงนอกเป็นดอกเพศเมีย วงในเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ก้านดอกเรียวยาว ยกตั้งทรงกลมเหมือนหัวแหวน ดอกวงในเป็นดอกสมบูรณ์เพศ กลีบดอกรูปท่อ ปลายแยกเป็น 4-5 แฉก

- ต้นสูงประมาณ 20-30 ซม. ก้านใบยาว 1-2 ซม. ใบกว้าง 3-4 ซม. ยาว 3-6 ซม. ดอกยาว 8 มม ดอกย่อยมี 2 วง ก้านดอกเรียวยาว 2.5-15.0 ซม. ริ้วประดับมี 2 ชั้น รูปใบหอกแกมรูปไข่ ยาวราว 6 มม. เกลี้ยง ดอกวงนอกเป็นดอกตัวเมีย มี 1 วง กลีบดอกรูปรางน้ำ

- พบได้ทั่วไปในทุกภาคของประเทศไทย

- บราซิล เปรู

- ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาหารสัตว์นครราชสีมา

- ปักชำ

- นำใบและดอกมารับประทานแบบสดหรือต้มรับประทานคู่กับน้ำพริกหรือแกง ช่วยแก้พิษตามทวาร ช่วยเจริญอาหาร ยาแก้ปวดฟัน

- Food (อาหารมนุษย์)

- ใช้ดอกตำกับเกลืออมหรือกัดไว้บริเวณที่ปวด หรือใช้ดอกตำผสมกับเหล้าโรงเล็กน้อย ชุบสำลีอุดรูฟันที่ปวด ยาขับน้ำลาย แก้โรคในคอ รักษาแผลในปากคอ แก้ปวดฟัน

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)