มาตรา 7 (a) ของอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ กำหนดให้ภาคีจำแนกองค์ประกอบของ ความหลากหลายทางชีวภาพที่สำคัญ โดยเฉพาะชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์ ชนิดหายาก ชนิดเฉพาะถิ่น หรือชนิดที่ถูกคุกคาม เพื่อใช้เป็นแนวทางในการวางแผนเพื่อการอนุรักษ์และใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน ซึ่งสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สผ.) ในฐานะหน่วยงานประสานงานกลางระดับชาติของอนุสัญญา ว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ ได้ประเมินสถานภาพสัตว์มีกระดูกสันหลัง (กลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม นก สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และปลา) มาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2539 ปี พ.ศ. 2548 ปี พ.ศ. 2558 และปี พ.ศ. 2563 ซึ่งได้เพิ่มเติมการประเมินสถานภาพสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง (กลุ่มมอลลัสกา ครัสเตเชียน และปะการัง) และล่าสุด ปี พ.ศ. 2568 ได้ปรับปรุงสถานภาพสถานภาพสัตว์มีกระดูกสันหลัง (กลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม นก สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และปลา) และสถานภาพสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง (กลุ่มมอลลัสกา ครัสเตเชียน ปะการัง และแมลงในอันดับไฮมีนอปเทอรา (ผึ้ง วงศ์ Apidae แตนเบียน วงศ์ Braconidae และมด วงศ์ Formicidae) นอกจากนี้ ข้อมูลสถานภาพพืชไทย (Threatened Plants in Thailand) ถูกจัดทำขึ้นครั้งแรกโดย สผ. เมื่อปี พ.ศ. 2539 ต่อมาในปี พ.ศ. 2560 กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ได้พัฒนาข้อมูลดังกล่าวให้เป็นปัจจุบัน เพื่อใช้เป็นแนวทางในการอนุรักษ์ คุ้มครอง บริหารจัดการ และการศึกษาวิจัย