- ไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 6 – 8 เมตร ใบ รูปไข่กลับ หอกกลับ หรือรูปรี กว้าง 3 – 8 ซม. ยาว 6 – 16 ซม. ปลายใบทู่ โคนใบสอบ ดอก สีชมพูแกมแดง ออกเป็นช่อห้อยลงจากปลายกิ่งยาวประมาณ 30 ซม. กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมติดกันเป็นท่อสั้น ๆ รูปสี่เหลี่ยม ปลายแยกเป็น 4 กลีบ โคนเชื่อมติดกัน และติดกับกลีบดอก ผล รูปสี่เหลี่ยม กว้าง 1 – 3 ซม. ยาว 2 – 6 ซม. ปลายตัดภายในมีเมล็ดเดียว

- บรรยายลักษณะต้น:ไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มรีหรือแผ่กว้าง ปลายกิ่งมักลู่ลง เปลือกสีน้ำตาลแตกเป็นร่องและเป็นสันแหลมตามยาวลำต้น
ใบ:ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับถี่ตอนปลายกิ่ง ใบรูปหอกหรือรูปไข่กลับ กว้าง 10-13 เซนติเมตร ยาว 20-30 เซนติเมตร ปลายใบมนหรือมีติ่งแหลม โคนใบสอบหรือเป็นรูปลิ่ม ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย แผ่นใบเกลี้ยง
ดอก:สีชมพู มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกเป็นช่อแบบช่อกระจะที่ปลายกิ่ง ช่อดอกห้อยลงยาว 0.3-1 เมตร กลีบเลี้ยงสีเชียว 4 กลีบ โคนเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย กลีบดอก 4 กลีบ ปลายกลีบม้วนออก กลีบดอกบิด ดอกร่วงง่าย ดอกบานเต็มที่กว้าง 1-2 เซนติเมตร
ผล:ผลสด รูปชอบชนานหรือทรงกลม มีสันเป็นเหลี่ยม 4 สัน เรียงตามยาวผล เมล็ดรูปไข่ มีเมล็ดเดียวเปลือก:อื่นๆ:

ไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มรีหรือแผ่กว้าง ปลายกิ่งมักลู่ลง เปลือกสีน้ำตาลแตกเป็นร่องและเป็นสันแหลมตามยาวลำต้น

ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับถี่ตอนปลายกิ่ง ใบรูปหอกหรือรูปไข่กลับ กว้าง 10-13 เซนติเมตร ยาว 20-30 เซนติเมตร ปลายใบมนหรือมีติ่งแหลม โคนใบสอบหรือเป็นรูปลิ่ม ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย แผ่นใบเกลี้ยง

สีชมพู มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกเป็นช่อแบบช่อกระจะที่ปลายกิ่ง ช่อดอกห้อยลงยาว 0.3-1 เมตร กลีบเลี้ยงสีเชียว 4 กลีบ โคนเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย กลีบดอก 4 กลีบ ปลายกลีบม้วนออก กลีบดอกบิด ดอกร่วงง่าย ดอกบานเต็มที่กว้าง 1-2 เซนติเมตร

ผลสด รูปชอบชนานหรือทรงกลม มีสันเป็นเหลี่ยม 4 สัน เรียงตามยาวผล เมล็ดรูปไข่ มีเมล็ดเดียว

- พบได้ทั่วไปในแถบภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทย พบทุกภาค ตามริมฝั่งน้ำ คลอง บึง ป่าพรุ และป่าชายเลน

- พบในป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง ป่าดิบชื้น

- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- แม่เปิน

- เขตห้ามล่าสัตว์ป่าแก่งคอย

- ทะเลน้อย

- ทะเลหลวง

- เขาคิชฌกูฏ

- คลองลาน

- ถ้ำผาไท

- ทุ่งแสลงหลวง

- น้ำตกพลิ้ว

- แม่วะ

- ลานสาง

- ศรีสัชนาลัย

- เขาบรรทัด

- เขาอ่างฤาไน

- คลองเครือหวาย

- คลองนาคา

- ดอยผาช้าง

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- แม่ตื่น

- แม่น้ำภาชี

- เวียงลอ

- สะเมิง

- ห้วยสำราญ

- อุทยานเสด็จในกรมหลวงชุมพร

- อุ้มผาง

- บาลา

- ตาพระยา

- ยโสธร, อำนาจเจริญ, อุบลราชธานี

- สุรินทร์

- ไร่

- จังหวัดลำปาง

- จังหวัดนนทบุรี

- จังหวัดสงขลา

- ลำต้น ไม้ยืนต้น ผลัดใบ ลำต้นทรงกระบอก มีปุ่มปมตามลำต้น ปลายกิ่งลู่ลงด้านล่าง
ใบ ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับที่ปลายยอด รูปไข่กลับ ปลายแหลม โคนสอบ ขอบจักซี่ฟันถี่ แผ่นใบสีเขียวเข้ม ใบอ่อนสีแดง
ดอก ดอกเป็นช่อยาว ออกตามปลายยอด ห้อยลง กลีบเลี้ยง 4 กลีบ กลีบดอก 4 กลีบ สีแดง เกสรเพศผู้เป็นเส้นฝอย สีชมพู ทิ้งใบเหลือแต่ใบอ่อนเมื่อออกดอก

- เพาะเมล็ด

- สระบุรี

- พัทลุง, นครศรีธรรมราช

- พัทลุง, สงขลา

- จันทบุรี

- กำแพงเพชร

- แม่ฮ่องสอน

- เพชรบูรณ์, พิษณุโลก

- ลำปาง, ตาก

- ตาก

- สุโขทัย

- ตรัง, พัทลุง, สตูล, สงขลา

- ฉะเชิงเทรา, ชลบุรี, ระยอง, จันทบุรี, สระแก้ว

- สุราษฎร์ธานี, ระนอง

- พะเยา, น่าน

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- ราชบุรี

- พะเยา

- เชียงใหม่

- สุรินทร์

- ชุมพร

- ยะลา, นราธิวาส

- บุรีรัมย์, สระแก้ว

- พื้นที่ลุ่มน้ำลำเซบาย

- สมุทรปราการ

- ลำปาง

- นนทบุรี

- สงขลา

- สมุนไพร,ไม้ดอกไม้ประดับ,ปลูกริมน้ำหรือศาลาในสวน ดอกสวยงาม ทนน้ำท่วมขัง รากช่วย ยึดตลิ่ง ยอดอ่อนและดอกอ่อน ทานเป็นผักสด รากใช้เป็นยาระบาย เปลือกใช้ชะล้างบาดแผล และเบื่อปลา ใบแก้ท้องร่วง เมล็ดเป็นยาขับลมแก้ร้อนใน

- เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้างได้บ้าง ปปลูกเป็นไม้ประดับให้ร่มเงา น้ำจากใบแก้ท้องเสีย เปลือกเป็นยาลดไข้ และรักษาไข้มาลาเรีย ผลแก้ไอ แก้หวัด เมล็ดแก้จุกเสียด น้ำคั้นจากเมล็ดเป็นยาหยอดตา รากเป็นยาระบายอ่อน ๆ และทำให้อาเจียนน้ำจากใบแก้ท้องเสีย