- ไม้เลื้อย มีน้ำยางขาว ใบเป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้าม รูปรีกว้างแกมรูปไข่กลับ กว้าง 4-8 ซม. ยาว 7-15 ซม. ก้านใบยาว 2-3 ซม. ดอกสีขาว มีกลิ่นหอม ออกเป็นช่อที่ซอกใบ ใกล้ปลายกิ่ง ช่อดอกยาว 2-6 ซม. มี 10-15 ดอก กลีบดอกเชื่อมกันเป็นรูปถ้วย ปลายแยกเป็น 5 แฉก เกสรผู้ 5 อัน ติดกันกลางดอกเป็นรูปลูกศร ผลเมื่อแก่แห้งแตกตามรอยตะเข็บเพียงด้านเดียว

- จากพม่าถึงอินโดนีเซีย ในประเทศไทยนิยมนำมาปลูกเป็นไม้ประดับทั่วไป

- ต้น : ไม้เถาเลื้อย ยาวได้ถึง 6 เมตร เนื้อค่อนข้างแข็ง มีน้ำยางสีขาว เปลือกมีร่องแตก
ใบ : ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปไข่แกมรูปรี ปลายแหลม โคนมน ขอบเรียบ แผ่นใบเป็นคลื่นเล็กน้อย ผิวใบด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมัน
ดอก :ช่อดอกแบบช่อกระจุก ออกตามซอกใบและปลายกิ่ง ช่อละ 15-30 ดอก ดอกสีขาว กลีบเลี้ยงสีเขียวอ่อน 5 กลีบ รูปสามเหลี่ยมแคบ กลีบดอกเชื่อมกัน เป็นรูปถ้วยตื้นสีขาว ปลายแยกเป็น 5 แฉก ปลายแหลมม้วนงอเข้าเล็กน้อย เกสรเพศผู้ 5 เกสร เกสรเพศเมียอยู่ภายในเหนือฐานรองดอก

- เพาะเมล็ด ปักชำ ตอนกิ่ง