- ไม้พุ่ม สูง 1-2 เมตร ลำต้นสากคาย ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย 5-7 ใบ ก้านใบย่อย ยาว 0.5-1 ซม. ท้องใบสากคาย หูใบเป็นเส้น ยาว 0.5-1 ซม. ดอกสีม่วงแดง ออกเป็นช่อตั้งที่ปลายยอด รูปทรงกระบอกยาว โคนใหญ่ ปลายเรียว กว้าง 2-3 ซม. ยาว 15-40 ซม. ดอกย่อยคล้ายดอกถั่ว ขนาดเล็ก มีกลีบดอกตั้งขนาดกว้าง 0.5 ซม. ยาว 1-2 ซม. ด้านนอกสีซีด ด้านในสีเข้ม ก้านดอกย่อยมีขนคาย ผลอ่อนสีเขียวเป็นฝักเล็ก ขดบิดอยู่ชิดกัน มีข้อ เมื่อแก่เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลหรือดำ กว้างประมาณ 3 มม. ยาวประมาณ 1 ซม.

- ต้นสูง 30-120 เซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางลำต้น 5-10 มิลลิเมตร ใบกว้าง 4.0 -7.6 เซนติเมตร ยาว 8-13 เซนติเมตร

- พบขึ้นกระจายในอินเดีย จีนตอนใต้ พม่า ลาว เวียดนาม กัมพูชา ในประเทศไทยพบในที่กึ่งร่มเปิดใหม่หรือชายป่า ที่ความสูง 550-700 เมตร จากระดับน้ำทะเล

- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- จังหวัดยโสธร

- น้ำตกห้วยยาง

- แม่น้ำภาชี

- ห้วยสำราญ

- หนองคาย

- ไม้พุ่ม ลำต้นตั้งตรงสูง ใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ (odd-pin-nate) ใบรูปขอบขนานแกมรูปไข่ (ovate-oblong) หน้าใบไม่มีขน หลังใบมีขนสั้นมาก กระจายเล็กน้อยถึงปานกลาง ก้านใบสีเขียวแกมแดงเนื้อใบหยาบ ขอบใบเรียบ ช่อดอกกระจะออกดอกตามยอดและซอกใบ ดอกย่อยเรียงอัดตัวกันแน่น กลีบดอกสีม่วงอมชมพูก้านดอกย่อยและกลีบเลี้ยงมีปุยขนยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร ปกคลุมหนาแน่นผลเป็นฝักแบนและคอดเป็นข้อๆพับงอไปมา

- ไทย

- ยโสธร

- ประจวบคีรีขันธ์

- ราชบุรี

- สุรินทร์

- หนองคาย