- ไม้เลื่อย ลำต้นยาวถึง 4 ม. กิ่งก้านอ่อนสีเขียว ใบเป็นใบเดี่ยวติดตรงข้ามกันเป็นคู่ รูปไข่กว้าง โคนใบเว้า ส่วนฐานเป็นติ่งยาวลงไปสองข้าง ขอบใบจักเป็นคลื่น ขนาดกว้าง 2-6 ซม. ยาว 3-8 ซม. ก้านใบแผ่ออกเป็นปีกบาง 2 ข้าง ตลอดเกือบถึงโคนก้าน ดอกสีส้มเหลือง คอดอกด้านในมักเป็นสีม่วงเข้ม ออกเป็นช่อสั้นๆตรงซอกใบ ดอกบานขนาด 2-4 ซม. กลีบดอก 5 กลีบ ปลายกลีบแผ่กว้างและมีติ่งแหลมสั้นๆ ผลกลมเป็นกะเปาะ มี 4 พูตรงส่วนโคน ปลายเป็นจงอยแบนยาว แข็ง มีเมล็ด 2-4 เมล็ด

- ไม้เถาล้มลุก อายุหลายปี ยาวได้ถึง ๑๐ เมตร กิ่งเป็นสี่เหลี่ยม มีขนสั้น ใบเรียง ตรงกันข้าม ลักษณะใกล้เคียงต้นรางจืด แต่มีใบและดอกที่เล็กกว่า ใบรูปไข่-รูปเงี่ยงหอก ยาว ๓-๗ เซนติเมตร มีขนสากทั้งสองด้าน ดอกสีเหลือง-ส้ม มี ๕ กลีบ กลีบดอกขนาดเท่ากัน ด้านในหลอดกลีบดอกสีม่วงอมน้ำตาล (น้ำแน่ดง (Thunbergia hossei) ที่เป็นพืชป่าจะมีขนาดของกลีบดอกทั้ง ๕ กลีบไม่เท่ากัน และด้านในหลอดไม่มีสีม่วง), เจริญเติบโตได้ดีและติดเมล็ดในสภาพอากาศที่เย็นและชุ่มชื้น บนพื้นที่สูงมากกว่า ๗๐๐ เมตร โดยจะเลื้อยปกคลุมพืชชนิดอื่นได้อย่างรวดเร็ว และหนาแน่นมากจนขาดแสงแดดและตายลง

- มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของทวีปอาฟริกา ในประเทศไทยขึ้นได้ดีทางภาคเหนือ ตามชายป่าและที่รกร้าง ที่ระดับความสูง 500-1,000 ม. ออกดอกระหว่างเดือนกรกฎาคม-มกราคม

- ทวีปแอฟริกาตอนใต้

- เพชรบุรี,ประจวบคีรีขันธ์,ราชบุรี

- ปลูกเป็นไม้ประดับ