- เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูง 5-10 เมตร เนื้ออ่อนกิ่งก้านเปราะหักง่าย ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนกเรียงสลับ ใบย่อยมีขนาดเล็ก รูปขอบขนาน ขอบใบเรียบ ปลายใบมน กว้าง 1-1.5 ซม. ยาว 3-4 ซม. ดอก เป็นช่ออกที่ซอกใบ เป็นกระจุก กระจุกละ 2-4 ดอก รูปดอกถั่ว กลีบดอกสีขาวหรือสีแดง ผล เป็นฝักกลมยาว 30-50 ซม.

- ไม้ต้นขนาดเล็ก ใบประกอบ ดอกสีขาว หรือสีแดง ลักษณะของดอกเหมือนดอกถั่ว ผลเป็นฝัก

- ต้นสูง 4-10 ม. แตกกิ่งก้านแบบเปิด เส้นผ่านศูนย์กลางลำต้น 10-25 ซม. หูใบรูปหอกเฉียงยาว 8 มม. ใบประกอบขนนก ยาว 15-30 ซม. มีใบย่อย 20-60 ใบ แกนกลางใบกลม

- นิยมปลูกไว้ตามหมู่บ้าน ปลูกได้ทั่วไปในดินที่มีการระบายน้ำได้ดี

- มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และได้มีปลูกกันในหลายประเทศทั่วโลก ถือเป็นไม้พื้นบ้านในประเทศไทย สามารถเจริญเติบโตได้ทั่วไปในเขตร้อนชื้น เป็นต้นไม้ที่โตเร็ว สามารถปลูกได้ทุกที่ ปัจจุบันมีการปลูกในทวีปแอฟริกา ประเทศสหรัฐอเมริกา (พบที่ฟลอริดาและฮาวาย) ประเทศเม็กซิโกและประเทศแถบอเมริกาใต้

- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- เขาสิบห้าชั้น

- ไร่

- จังหวัดลำปาง

- จังหวัดสงขลา

- จันทบุรี

- ศรีสะเกษ, อุดรธานี

- ลำปาง

- สงขลา

- เป็นไม่ยืนต้นอายุสั้น ประมาณ 20 ปี เปลือกไม้สีเทาอ่อน เป็นปุ่มปมและมีรอยแยก รากมักจะมีปมรากหนาแน่น มีรากลอยที่เกิดขึ้นใหม่ในช่วงน้ำท่วม ลำต้นมีขนปกคลุม ไม่มีหนาม หูใบรูปหอกเฉียง ร่วงหลุดเร็วใบเรียงสลับ ใบประกอบแบบขนนก แกนกลางใบกลม มีขนเมื่อยังเล็ก เมื่อโตเต็มที่ไม่มีขน ใบย่อยอยู่ตรงข้ามกันหรือเกือบตรงข้ามกัน รูปขอบขนานถึงรูปไข่ โคนใบมนถึงป้านถึงเว้าเล็กน้อยที่ปลายใบ ไม่มีขนหรือมีขนประปรายทั้งสองด้าน หูใบย่อยเป็นเส้นด้ายมีขน ช่อดอกออกตามซอกใบ ห้อยลง กลีบดอกสีขาว สีเหลือง สีชมพูอมกุหลาบ หรือสีแดง เมล็ดรูปไข่หรือรูปไตสีน้ำตาลแดงถึงสีน้ำตาลเข้ม แบนเล็กน้อย อวบอ้วน

- ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาหารสัตว์ลำปาง