- ไม้ต้น ผลัดใบ สูง 10-20 เมตร กิ่งเปราะ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ออกเวียนสลับเป็นกลุ่มตามปลายกิ่ง ใบย่อยมีจำนวนมาก รูปรีขอบขนาน ขนาดกว้าง 1.5-2.5 ซม. ยาว 3-6 ซม. ปลายใบเรียวแหลม โคนใบสอบและมักบิดเบี้ยว ขอบใบจัก ดอกสีขาวอมม่วงหรือชมพู มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกเป็นช่อตามซอกใบใกล้ปลายกิ่ง กลีบดอก 5-6 กลีบ เมื่อบานขนาดผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 ซม. เกสรผู้ 10 อัน ก้านเกสรสีม่วงติดกันเป็นหลอด ผลรูปกลมรี กว้างประมาณ 1 ซม. ยาวประมาณ 2.5 ซม. ผลแก่สีเหลือง เมล็ดมี 1 เมล็ด

- ไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 40 เมตร ใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ เรียงสลับ ยาว 15-80 ซม. ช่อใบประกอบย่อย 3-7 คู่ ใบย่อย 3-7 คู่ ต่อช่อใบประกอบย่อย ใบย่อยรูปไข่หรือรูปใบหอกแกมขอบขนานถึงรูปวงรี กว้าง 1-2.5 ซม. ยาว 3-6 ซม. ปลายใบเรียวแหลม โคนใบแหลมถึงกลม ขอบใบเรียบถึงจักฟันเลื่อย เส้นใบ 7-10 คู่ ดอกช่อกระจุกแยกแขนงออกที่ซอกใบยาว 10-22 ซม. มีกลิ่นหอม ใบประดับรูปเส้นด้ายยาว 3-10 มม. ใบประดับย่อยขนาดเล็กกว่าด้านดอกย่อยยาวประมาณ 2-3 มม. กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันปลายแยกเป็นแฉกรูปไข่ ยาวประมาณ 2 มม. ขอบกลีบมีขนครุย กลีบดอกรูปขอบขนานแคบ สีขาวถึงม่วงหรือน้ำเงิน กว้างประมาณ 2 มม. ยาว 6-10 มม. เกสรตัวผู้เชื่อมติดกันเป็นหลอด อับเรณูยาวประมาณ 1.5 มม. ปลายเป็นติ่งแหลมอ่อน ผลสดมีเมล็ดเดียว รูปลูกพลัม สีน้ำตาลแกมเหลืองเมื่อสุก กว้าง 1-2 ซม. ยาว 2-4 ซม. เมล็ดรูปขอบขนาน สีน้ำตาล ผิวเกลี้ยง กว้างประมาณ 1.6 มม. ยาว 3.5 มม.

- มีถิ่นกำเนิดในเอเชีย เป็นไม้เบิกนำ พบขึ้นทั่วไปตามชายป่าดิบ และป่าเบญจพรรณ

- เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดเอเชียใต้ ตั้งแต่อิหร่าน และแถบภูเขาหิมาลัย ต่อเนื่องมาจนถึงประเทศไทย รวมถึงทางตอนใต้ของจีนญี่ปุ่น แล้วมีการกระจายพันธุ์ไปทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิคจนถึงประเทศออสเตรเลียทางด้านตะวันออก และปาปัวนิวกินี นอกจากนี้พบในแถบอเมริกาใต้ เช่น บราซิล อาร์เจนติน

- อุทัยธานี

- กำแพงเพชร, ตาก

- เชียงราย, ลำปาง, พะเยา

- สระบุรี

- ลพบุรี

- พะเยา, น่าน

- แพร่

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- ชัยภูมิ

- ตาก

- แพร่, อุตรดิตถ์

- กาญจนบุรี

- อุทัยธานี, กาญจนบุรี, ตาก

- สมุทรปราการ

- ถ้ำประทุน

- คลองวังเจ้า

- ดอยหลวง

- น้ำตกสามหลั่น

- ซับลังกา

- ดอยผาช้าง

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- ผาผึ้ง

- แม่ตื่น

- ลำน้ำน่านฝั่งขวา

- สลักพระ

- ห้วยขาแข้ง

- อุ้มผาง

- จังหวัดสมุทรปราการ

- เนื้อไม้ใช้ทำด้ามเครื่องมือ ดอกอ่อนและยอดอ่อนเป็นอาหาร รากเป็นยาขับพยาธิ เปลือกลำต้นและกิ่งใช้ทำเชือก ใบใช้ทำสีย้อมผ้าให้สีเขียว

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด Least Concern: LC (IUCN, 2018)