- ไม้ต้น

- ใบ - ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ มักออกเป็นกลุ่มหนาแน่นที่ปลายกิ่ง ลักษณะของใบเป็นรูปรี รูปรีแกมขอบขนาน หรือรูปไข่กลับ หรือค่อนข้างกลม ปลายใบมนหรือเรียวแหลม โคนใบมนหรือสอบเป็นครีบ ส่วนขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย ใบมีขนาดกว้างประมาณ 5-9 เซนติเมตร และยาวประมาณ 8-15 เซนติเมตร เนื้อใบค่อนข้างหนา หลังใบเกลี้ยง สีเขียวเข้มเป็นมัน ท้องใบมีขน มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว ตามก้านใบมีขน ก้านใบยาวประมาณ 1-2.5 เซนติเมตร
ดอก - ดอกเป็นแบบแยกเพศอยู่คนละต้น ออกดอกเป็นช่อแบบซี่ร่ม โดยจะออกตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกย่อยเป็นสีเหลือง ไม่มีกลีบดอก ช่อดอกเพศผู้มีดอกย่อยประมาณ 8-10 ดอก กลีบรวมลดรูปเหลือ 1-2 กลีบ หรือไม่มีเลย ลักษณะเป็นรูปขอบขนาน ขอบกลีบมีขน ดอกมีเกสรเพศผู้ประมาณ 9-20 อัน เรียงเป็นชั้นๆ ก้านเกสรมีขน ชั้นในมีต่อมกลมๆ อับเรณูเป็นรูปรี มี 4 ช่อง เกสรเพศเมียเป็นหมันอยู่ตรงกลาง อับเรณูเป็นแบบฝาเปิด กลีบเลี้ยงมี 4 กลีบ ลักษณะของกลีบเลี้ยงเป็นรูปกลม ส่วนช่อดอกเพศเมียกลีบรวมลดรูปเหลือเพียงเล็กน้อยหรือไม่มี ก้านช่อดอกยาวประมาณ 2-6 เซนติเมตร เกสรเพศผู้เป็นหมัน ลักษณะเป็นรูปช้อน ส่วนเกสรเพศเมียไม่มีขน รังไข่เป็นรูปไข่ ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 1-2 มิลลิเมตร ปลายเกสรเพศเมียเป็นรูปจาน มีกลีบเลี้ยง 4 กลีบ แยกจากกัน โดยจะออกดอกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนตุลาคม
ผล - มีกลิ่นเหม็น ลักษณะของผลเป็นรูปทรงกลม มีขนาดประมาณ 5-7 มิลลิเมตร ผิวผลเรียบเป็นมัน ผลอ่อนเป็นสีเขียว เมื่อสุกแล้วจะเปลี่ยนสีม่วงเข้มเกือบดำ ก้านผลมีขน ภายในผลมีเมล็ด 1 เมล็ด เมล็ดแข็ง ช่อหนึ่งมีผลประมาณ 3-5 ผล

- ไม้ยืนต้น ลำต้น: สูง 5-15 ม. ใบ: เป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปวงรีแกมขอบขนาน หรือรูปไข่กลับ กว้าง 7.7-10 ซม. ยาว 14.8-22 ซม. ผิวใบด้านล่างมีขน ดอก: เป็นช่อออกเป็นกระจุกที่ซอกใบ ไม่มีกลีบดอก เกสรตัวผู้มีจำนวนมาก สีเหลืองอ่อนปนเขียว ดอกแยกเพศอยู่คนละต้น ดอกย่อยมี 7-9 ดอก ต่อช่อ ผล: รูปทรงกลมเมื่อสุกสีม่วงเข้ม มี 3-5 ผล ต่อช่อ ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด

- จัดเป็นพรรณไม้ยืนต้นผลัดใบ มีความสูงได้ประมาณ 5-15 เมตร แตกกิ่งก้านเป็นพุ่มกลมทึบ เปลือกลำต้นเป็นสีน้ำตาล ลำต้นแก่แตกเป็นร่องตื้นๆ ตามยาว ตามกิ่งอ่อนและยอดอ่อนมีขนละเอียด

- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- น่าน

- พะเยา, น่าน

- ป่าดอยอินทนนท์, และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

- ภูผาเทิบ

- เขตห้ามล่าสัตว์ป่าแก่งคอย

- เขาพนมทอง

- ป่าเขาภูหลวง

- ภูสันเขียว

- แก่งกระจาน

- เขานัน

- เขาพระวิหาร

- ทุ่งแสลงหลวง

- ไทรทอง

- น้ำตกพาเจริญ

- น้ำตกสามหลั่น

- ป่าหินงาม

- ภูกระดึง

- แม่วาง

- ลำคลองงู

- ศรีลานนา

- เขาบรรทัด

- เชียงดาว

- ซับลังกา

- ดงใหญ่

- ดอยผาช้าง

- ดอยเวียงหล้า

- ดอยหลวง

- ห้วยใหญ่

- โตนปริวรรต

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- น้ำปาด

- พนมดงรัก

- ภูขัด

- ภูเขียว

- ภูกระแต

- ภูผาแดง

- ภูทอง

- ภูวัว

- ภูหลวง

- แม่ตื่น

- แม่น้ำภาชี

- แม่ยวมฝั่งขวา

- ลำน้ำน่านฝั่งขวา

- ลุ่มน้ำปาย

- เวียงลอ

- สลักพระ

- สะเมิง

- ห้วยสำราญ

- ห้วยศาลา

- อมก๋อย

- อุทยานเสด็จในกรมหลวงชุมพร

- อุ้มผาง

- สุรินทร์

- ไร่

- จังหวัดลำปาง

- แพร่,น่าน

- พะเยา,น่าน

- เชียงใหม่

- มุกดาหาร

- สระบุรี

- พิษณุโลก

- นครราชสีมา

- อุตรดิตถ์

- เพชรบุรี, ประจวบคีรีขันธ์

- นครศรีธรรมราช

- อุบลราชธานี, ศรีสะเกษ

- เพชรบูรณ์, พิษณุโลก

- ชัยภูมิ

- ตาก

- เลย

- กาญจนบุรี

- ตรัง, พัทลุง, สตูล, สงขลา

- ลพบุรี

- บุรีรัมย์

- พะเยา, น่าน

- แม่ฮ่องสอน

- แพร่

- ชัยภูมิ, เพชรบูรณ์

- พังงา

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- ศรีสะเกษ

- เพชรบูรณ์

- บึงกาฬ

- เลย, เพชรบูรณ์

- ราชบุรี

- แพร่, อุตรดิตถ์

- พะเยา

- สุรินทร์

- ชุมพร

- ป่าชุมชนอาลอ-โดนแบน

- ศรีสะเกษ, อุดรธานี

- ลำปาง

- สมุนไพร,ไม้ดอกไม้ประดับ,ใบขยี้กับน้ำสระผม ฆ่าเหา

- ตำรายาไทยจะใช้รากต้นหมี่เป็นยาบำรุงกำลัง รากใช้เป็นยาแก้ไข้ออกฝีเครือ เปลือกสดใช้อมแก้ปวดฟัน แก้ปากเหม็น ช่วยแก้ลมเป็นก้อนในท้อง รากใช้ต้มกับน้ำกินเป็นยาแก้อาการท้องอืด ท้องร่วง เปลือกต้นมีรสฝาดเฝื่อน ใช้ต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้บิด แก้ท้องเสีย ใบมีสรรพคุณเป็นยาปัสสาวะ ช่วยแก้ริดสีดวงแตก เปลือกต้นใช้ต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้ปวดมดลูกของสตรี ช่วยกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด Least Concern: LC (IUCN, 2019)