- ไม้เถาเนื้อแข็งขนาดใหญ่ ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก สองชั้น ใบย่อยรูปไข่กลับ กว้าง 1.3-3.5 ซม. ยาว 2.5-7 ซม. ปลายใบ แหลมถึงทู่เล็กน้อยและมักมีติ่งแหลม ดอก สีขาวแล้วเปลี่ยน เป็นสีเหลือง ออกเป็นช่อแกนยาว 13-25 ซม. ดอกย่อยขนาดเล็ก จำนวนมาก กลีบรองดอกรูปถ้วยปากกว้าง กลีบดอก 5 กลีบ รูปรีแคบ ถึงรูปหอก รังไข่เกลี้ยง ผล เป็นฝัก รูปขอบขนานตรง หรือโค้ง กว้าง 7-15 ซม. ยาวได้ถึง 2 เมตร เปลือกผลแข็งเป็นเนื้อไม้ แต่ละข้อมี 1 เมล็ด เมื่อแก่ข้อจะหักเป็นท่อนๆ เมล็ดสีน้ำตาล รูปกึ่งกลม แบน แข็ง ผิวมันเรียบ กว้าง 3.5-4 ซม.

- พบในเขตร้อนของทวีป แอฟริกา ทวีปเอเชียและอินโดเนเซีย ประเทศไทยพบทุกภาค ขึ้นพันไม้อื่นริมลำธารบริเวณป่าดงดิบหรือป่าผลัดใบ ที่ระดับ ความสูงได้ ถึง 900 เมตร ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม

- แพร่,น่าน

- อุบลราชธานี

- นครศรีธรรมราช

- สุราษฎร์ธานี, ระนอง

- ชุมพร

- พื้นที่ลุ่มน้ำลำเซบาย

- น่าน

- ผาแต้ม

- กะทูน

- คลองนาคา

- อุทยานเสด็จในกรมหลวงชุมพร

- ยโสธร, อำนาจเจริญ, อุบลราชธานี

- ไม้เลื้อย/ไม้เถา

- เปลือกแก้คันศีรษะต้มสระเมล็ด ผ่าออกต้มอาบในสัตว์ คันศีรษะ แก้พิษในสัตว์

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)