- เป็นไม้ต้นขนาดกลาง ผลัดใบ สูง 8-15 เมตร ลำต้นสีเทา เปลาตรง มีหนามตามต้น และกิ่งก้าน ใบ เป็นช่อ ติดเรียงเวียนกันเป็นกลุ่มตามปลายกิ่ง โคนใบสอบแคบ ปลายใบเรียวแหลม ดอก ออกเดี่ยว ๆ สีขาวขนาด 6-8 ซม. ฐานรองดอกเป็นรูปถ้วยแข็ง กลีบดอกมี 5 กลีบ สีครีมอมม่วง เมื่อบานเต็มที่ปลายกลีบจะพับ ออกด้านนอก เผยให้เห็นเกสรผู้จำนวนมาก เรียงเป็นกลุ่ม ส่วนโคนติดอยู่กับฐานโคนกลีบดอกด้านใน หลอดท่อรังไข่ มีหลอดเดี่ยวจะยาวยื่นพ้นกลุ่มเกสรผู้ขึ้นมา ผล รูปกระสวย ทรงกระบอกกว้าง 4 ซม. ยาว 10-12 ซม. ผิวแข็งผลแก่จะแตกอ้าตามรอยประสาน เมล็ดเล็ก รูปทรงกลม สีดำ มีจำนวนมาก ห่อหุ้มด้วยปุยฝ้ายสีขาว

- ไม้ต้น สูงได้ถึง 30 ม. มีขนสั้นนุ่มตามกิ่ง กลีบเลี้ยง และกลีบดอก ใบรูปฝ่ามือ มีใบย่อย 5-7 ใบ ก้านใบยาว 10-30 ซม. มีริ้วเป็นสัน ใบรูปรี รูปไข่กลับ หรือรูปขอบขนาน ขนาดไม่เท่ากัน ยาว 8-28 ซม. แผ่นใบด้านล่างเกลี้ยงหรือมีขนสั้นนุ่ม ก้านใบย่อยยาว 1-1.5 ซม. ก้านดอกยาว 1-3.5 ซม. กลีบเลี้ยงรูประฆังแคบ ยาว 3-5 ซม. ปลายจักตื้น ๆ 3-5 กลีบ ขนาดไม่เท่ากัน ดอกสีขาวครีมอมเขียว หรือชมพูอ่อน รูปไข่กลับหรือแกมรูปขอบขนาน ยาว 4-7 ซม. เกสรเพศผู้ยาว 6-7 ซม. มี 5 มัด เชื่อมติดกันประมาณ 1.5 ซม. ผลรูปขอบขนาน โค้งเล็กน้อย ยาว 10-18 ซม. มีสันตื้น ๆ 5 สัน

- จัดเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีความสูงของต้นประมาณ 15-25 เมตร และสามารถสูงได้ถึง 30 เมตร ลำต้นเปลาตรง และมักมีพูพอนต่ำๆ เมื่อต้นยังเล็กจะมีลักษณะเรือนยอดจะเป็นชั้นๆ เมื่อต้นโตเต็มที่จะมีลักษณะเป็นทรงเรือนยอด ด้านบนจะแบน เปลือกต้นเป็นสีเทา มีหนามแข็งอยู่ทั่วลำต้น โดยเฉพาะต้นอ่อนและกิ่งก้าน และหนามจะลดลงเมื่อต้นโตขึ้น แต่กิ่งก้านยังคงมีหนามเช่นเดิม
ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการใช้เมล็ด เจริญเติบโตได้ดีในดินที่ไม่อุ้มน้ำ ชอบแสงแดดจัด สามารถพบได้ทั่วไป แต่มักขึ้น
ตามป่าเบญจพรรณที่มีหินปูน ป่าเบญจพรรณตามเชิงเขาและไหล่เขาตามภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาคตะวันออก และภาคตะวันตกเฉียงใต้ที่มีความสูงจากระดับน้ าทะเลตั้งแต่ 600-1,000 เมตร

- พบขึ้นตามป่าเบญจพรรณ และเขาหินปูน ตามที่เปิดเชิงเขาและไหล่เขาทางภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออกและภาคตะวันตกเฉียงใต้ที่สูงจากระดับน้ำทะเล 400-1000 เมตร

- อุตรดิตถ์,แพร่

- เชียงใหม่

- มุกดาหาร

- สระบุรี

- เพชรบุรี

- ชลบุรี

- สุราษฎร์ธานี

- ราชบุรี

- พิษณุโลก

- อุตรดิตถ์

- จันทบุรี

- เชียงราย

- ลำปาง

- พะเยา, เชียงราย

- นครราชสีมา

- แม่ฮ่องสอน

- เพชรบูรณ์

- กาญจนบุรี

- อุบลราชธานี

- ระยอง, จันทบุรี

- นครศรีธรรมราช

- อุบลราชธานี, ศรีสะเกษ

- ประจวบคีรีขันธ์

- ระยอง

- สระบุรี, นครราชสีมา, ปราจีนบุรี, นครนายก

- ลำพูน, ลำปาง

- ลำปาง, ลำพูน

- ตาก

- ชัยภูมิ

- อุดรธานี, เลย, หนองคาย

- ขอนแก่น, ชัยภูมิ

- สุพรรณบุรี

- สกลนคร, กาฬสินธุ์

- ขอนแก่น

- มุกดาหาร, ยโสธร, อำนาจเจริญ

- เลย

- เชียงราย, พะเยา

- ลำปาง, แพร่

- ลำปาง, ตาก

- สุโขทัย

- ตรัง, สตูล

- กำแพงเพชร

- ฉะเชิงเทรา, ชลบุรี, ระยอง, จันทบุรี, สระแก้ว

- กระบี่, สุราษฎร์ธานี

- ลพบุรี

- บุรีรัมย์

- พะเยา, น่าน

- แพร่

- ชัยภูมิ, เพชรบูรณ์

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- ศรีสะเกษ

- บึงกาฬ

- กาฬสินธุ์

- แพร่, อุตรดิตถ์

- พะเยา

- อุทัยธานี, กาญจนบุรี, ตาก

- สุรินทร์

- หนองคาย

- บุรีรัมย์, สระแก้ว

- ป่าชุมชนอาลอ-โดนแบน

- ศรีสะเกษ, อุดรธานี

- อุตรดิตถ์, แพร่

- ป่าดอยอินทนนท์, และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

- ภูผาเทิบ

- เขตห้ามล่าสัตว์ป่าแก่งคอย

- เขาเตาหม้อ

- เขาชีโอน

- เขาท่าเพชร

- เขาประทับช้าง

- เขาพนมทอง

- เขาวงจันแดง

- เขาหน้าผาตั้งและเขาตาพรม

- คุ้งกระเบน

- ดอนศิลา

- ดอยพระบาท

- ถ้ำผาท่าพล

- ทับพญาลอ

- ป่าเขาภูหลวง

- ภูสันเขียว

- ลุ่มน้ำปายฝั่งซ้าย

- ชนแดน

- อุทยานสมเด็จพระศรีนครินทร์กาญจนบุรี

- แก่งตะนะ

- เขาค้อ

- เขาวง

- เขานัน

- เขาพระวิหาร

- เขาสามร้อยยอด

- หมู่เกาะเสม็ด

- เขาใหญ่

- เขื่อนศรีนครินทร์

- แจ้ซ้อน

- เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน

- ดอยขุนตาล

- ดอยจง

- ตากสินมหาราช

- ตาดโตน

- ไทรทอง

- น้ำโสม

- น้ำตกพาเจริญ

- น้ำตกแม่สุรินทร์

- น้ำตกสามหลั่น

- น้ำตกห้วยยาง

- น้ำพอง

- ป่าหินงาม

- ผาแต้ม

- พุเตย

- นายอย

- ภูซาง

- ภูพาน

- ภูแลนคา

- ภูเวียง

- ภูสระดอกบัว

- ภูสวนทราย

- แม่ปืม

- แม่ยม

- แม่วะ

- แม่วาง

- รามคำแหง

- ลานสาง

- ลำคลองงู

- ศรีลานนา

- หมู่เกาะเภตรา

- เอราวัณ

- กะทูน

- เขาชมภู่

- เขาสนามเพรียง

- เขาอ่างฤาไน

- คลองเครือหวาย

- คลองพระยา

- เชียงดาว

- ซับลังกา

- ดงใหญ่

- ดอยผาช้าง

- ดอยผาเมือง

- ดอยเวียงหล้า

- ดอยหลวง

- ห้วยใหญ่

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- น้ำปาด

- ยอดมน

- ผาผึ้ง

- พนมดงรัก

- ภูขัด

- ภูเขียว

- ภูกระแต

- ภูผาแดง

- ภูทอง

- ภูวัว

- ภูสีฐาน

- แม่จริม

- แม่ตื่น

- แม่น้ำภาชี

- แม่ยวมฝั่งขวา

- แม่แสะ

- ยอดโดม

- ลำน้ำน่านฝั่งขวา

- ลุ่มน้ำปาย

- เวียงลอ

- สลักพระ

- ห้วยขาแข้ง

- ห้วยสำราญ

- ห้วยศาลา

- อุ้มผาง

- หนองคาย

- ตาพระยา

- สุรินทร์

- ไร่

- จังหวัดลำปาง

- จังหวัดขอนแก่น

- ไม้ต้น

- ใบ - เป็นใบประกอบแบบนิ้วมือ เรียงสลับเวียนเป็นกลุ่มที่ปลายกิ่ง มีใบย่อยประมาณ 5-7 ใบ แผ่นใบมีลักษณะเป็นรูปใบหอกหรือรูปไข่ ใบมีความกว้างประมาณ 3-6 เซนติเมตรและยาวประมาณ 7-15 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบเป็นรูปลิ่ม ส่วนขอบใบเรียบ ก้านใบย่อยมีความยาวประมาณ 0.5-1.8 เซนติเมตร ส่วนก้านใบรวมยาวประมาณ 10-17 เซนติเมตร ส่วนก้านใบรวมก็ยาวเท่าๆ กับก้านใบย่อย
ดอก - เป็นดอกเดี่ยว มีขนาดประมาณ 6.5-8 เซนติเมตร ดอกเป็นสีขาวครีมแกมสีม่วง ออกดอกเป็นกลุ่ม กลุ่มละประมาณ 2-4 ดอก ออกดอกกระจายอยู่ทั่วเรือนยอดที่กำลังผลัดใบ ส่วนกลีบเลี้ยงดอกที่โคนเชื่อมติดกันมีลักษณะเป็นรูประฆัง มี 2-3 พู เป็นสีเขียวสด เชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วยบนฐานดอกที่แข็ง ส่วนกลีบดอกมี 5 กลีบ ดอกจะโค้งงอไปด้านหลังส่วนของกลีบเลี้ยง กลีบดอกเป็นสีขาว มีขนละเอียดด้านนอก ดอกมีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ประมาณ 250-300 อัน มีสีขาวเชื่อมติดกันเป็นกลุ่ม แยกเป็น 5 กลุ่ม และเชื่อมกันเป็นหลอด ส่วนด้านล่างจะห่อหุ้มไปด้วยก้านเกสรตัวเมีย โดยเกสรตัวเมียจะเป็นสีชมพูอมม่วงและมีก้าน
เดียว ปลายแยกเป็น 5 แฉก ซึ่งจะอยู่ชิดติดกัน โดยจะออกดอกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์จนถึงเดือนมีนาคม (บ้างว่าเดือนมกราคมจนถึงเดือนกุมภาพันธ์) โดยก่อนออกดอกจะทิ้งใบหมด
ผล - มีลักษณะเป็นรูปทรงกระบอกยาวหรือเป็นรูปทรงกระสวย มีความกว้างของผลประมาณ 5 เซนติเมตร และยาวประมาณ 12-15 เซนติเมตร ขอบขนาน โค้งงอเล็กน้อยและมีสันตื้นๆ 5 สัน เมื่อผลแห้งแล้วจะแตกตามรอยประสาน ภายในผลมีปุยสีขาวห่อหุ้มเมล็ดอยู่ โดยเมล็ดมีลักษณะกลมสีดำและมีขนาดเล็กคล้ายกับเมล็ดฝ้าย โดยจะออกผลในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน

- ขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง และป่าเต็งรัง โดยเฉพาะบนเขาหินปูน ความสูงถึงประมาณ 1000 เมตร

- อาหาร,ไม้ดอกไม้ประดับ,เครื่องจักสานและเครื่องใช้สอย,น้ำมันทำสบู่

- ยางใช้เป็นยาบำรุงกำลัง ส่วนรากใช้เป็นยากระตุ้นและยาบำรุงกำลัง ช่วยแก้พิษไข้ (ดอกแห้ง) เปลือกใช้ต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้อาการร้อนใน รากและเปลือกมีรสฝาดเย็น มีสรรพคุณทำให้อาเจียน ใบมีรสเย็น ใช้บดผสมน้ำทาแก้ต่อมทอมซิลอักเสบ เปลือกต้นใช้ผสมกับเปลือกต้นนุ่น ใช้ต้มกับน้ำดื่ม ช่วยแก้อาการเป็นพิษ เปลือกต้นมีรสฝาดเย็น ช่วยแก้อาการท้องเสีย หรือจะใช้รากนำมาต้มกับน้ำดื่มก็เป็นยาแก้ท้องเสียได้ด้วยเช่นกัน ช่วยแก้อาการท้องร่วง ยางและเปลือกต้นช่วยแก้บิด หรือจะใช้รากนำมาต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้โรคบิดก็ได้เช่นกัน หรือจะใช้เปลือกต้นผสมกับเปลือกต้นนุ่น นำมาต้มกับน้ำดื่มก็ได้ รากมีรสจืดเย็น ใช้ต้มดื่มช่วยขับปัสสาวะ

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)