- ไม้เลื้อย มีมือเกาะ ยอดและกิ่งอ่อนสีแดง ใบเป็นใบเดี่ยว รูปไข่กว้าง ตอนปลายแยกเป็น 2 พู ขนาดผ่าศูนย์กลาง 10-12 ซม. มีเส้นใบ 7-11 เส้น ปลายใบมน ใบด้านบนเกลี้ยง ด้านล่างมีขนประปราย ก้านใบยาว 1-2 ซม. ดอกออกเป็นช่อสั้น ลักษณะเป็นกลุ่มใหญ่ 5-25 ดอก กลีบดอกสีขาว รูปไข่ ยาว 8-12 ซม. เกสรผู้ 10 อัน เป็นหมัน 7 อัน ปกติ 3 อัน อับเกสรสีน้ำตาลแดง ผลเป็นฝักแบน ขอบเป็นสัน กว้าง 3-5.5 ซม. ยาว 18-25 ซม. ส่วนปลายเป็นติ่งยาว เมล็ดรูปไข่ แบน มี 10-15 เมล็ด แต่ละเมล็ดยาว 5-8 มม.

- พบขึ้นกระจายพันธุ์ในตอนเหนือของประเทศพม่า ไทย ลาว กัมพูชา และจีนตอนใต้ พบบริเวณริมลำธารในป่าดิบชื้น ที่ความสูง 400-1,000 เมตร จากระดับน้ำทะเล

- สุราษฎร์ธานี

- บุรีรัมย์

- ชัยภูมิ, เพชรบูรณ์

- อุตรดิตถ์

- พิษณุโลก

- เพชรบูรณ์

- บุรีรัมย์, สระแก้ว

- คลองยัน

- ดงใหญ่

- ห้วยใหญ่

- น้ำปาด

- ภูขัด

- ภูผาแดง

- แม่จริม

- ตาพระยา

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด Least Concern: LC (IUCN, 2012)