- ไม้เถ้าล้มลุก มีรากสะสมอาหารใต้ดินเป็นหัวค่อนข้างกลมแป้น มีทั้งหัวเดี่ยวหรือหลายหัวซ้อนกัน กว้างและยาวได้ถึง 40 ซม. ผิวนอกสีน้ำตาล เนื้อในสีขาวหรือสีเหลืองอ่อน ลำต้นเหนือดินเป็นเถายาวได้ถึง 20 ม. เลื้อยพันเวียนซ้าย โคนเถาแก่มักมีเนื้อไม้และมีหนาม ใบ เป็นใบประกอบแบบนิ้วมือมีสามใบย่อย เรียงเวียน ก้านใบยาว 6-20 ซม. ก้านใบย่อยยาว 0.4-2 ซม. ใบย่อยปลายใบใหญ่กว่าใบย่อยคู่ข้าง รูปไข่กลับถึงรูปรีแกมรูปขอบขนาน กว้าง 5-21 ซม. ยาว 13-16 ซม. ปลายแหลมถึงเรียวแหลม โคนรูปลิ่ม ขอบเรียบ ใบย่อยคู่ข้างรูปไข่เบี้ยว กว้าง 4-12 ซม. ยาว 12-24 ซม. ปลายแหลมถึงเรียวแหลม โคนตัดมนกว้างและมักเบี้ยว เส้นโคนใบ 3 เส้น เห็นเด่นชัด โค้งจดปลายใบ ช่อดอก แยกเพศร่วมต้น ช่อดอกเพศผู้แบบช่อเชิงลดแยกแขนง ออกตามซอกใบ ยาวได้ถึง 50 ซม. ใบประดับเล็กมาก ดอกเพศผู้เล็กกมาก สีเหลืองอมเขียว ก้านดอกสั้นมาก มีกลีบรวม 6 กลีบ เรียงสลับ 2 ชั้น ชั้นละ 3 กลีบ กลีบชั้นนอกรูปไข่ถึงรูปไข่กลับ กว้าง 0.3-0.5 มม. ยาว 0.4-0.7 มม. กลีบชั้นในรูปไข่ กว้าง 0.5-1 มม. ยาว 0.7-1.2 มม. เกสรเพศผู้ที่สมบูรณ์ 6 อัน เล็กมาก ช่อดอกเพศเมียแบบช่อเชิงลด ออกตามซอกใบ ยาว 20-60 ซม. ดอกมีขนาดและลักษณะคล้ายดอกเพศผู้ รังไข่ใต้วงกลีบ มี 3 ช่อง แต่ละช่องมีออวุล 2 เม็ด ก้านเกสรเพศเมียสั้น ปลายแยกเป็น 3 แฉก ผล แบบผลแห้งแตก รูปไข่ถึงรูปรีแกมรูปขอบขนาน มีครีบตามสันยาว กว้าง 2-3 ซม. ยาว 4-6 ซม. เมล็ด รูปไข่กว้าง 0.5-1 ซม. ยาว 0.6-1.5 ซม. โคนเมล็ดมีปีกบางรูปขอบขนานถึงรูปไข่แกมรูปขอบขนาน กว้าง 0.8-1.2 ซม. ยาว 1.4-2.5 ซม.

- พืชชนิดนี้มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งร้อน ในประเทศไทยมีทั้งพืชป่าและพืชปลูก พบทั่วทุกภาค ตามที่โล่ง ป่าโปร่ง ป่าดิบ ที่สูงตั้งแต่ใกล้ระดับน้ำทะเลถึงที่สูงเหนือระดับน้ำทะเล 1,200 ม. ในต่างประเทศพบที่อินเดีย ศรีลังกา จีน ภูมิภาคอินโดจีน ภูมิภาคมาเลเซีย และออสเตรเลีย