- ไม้เถา ลำต้นและกิ่งก้านมีขนนุ่มสีขาวหรือน้ำตาลแกมเหลือง มียางเหนียวสีขาว ใบเดี่ยวรูปไข่หรือกลม ปลายใบมน แหลม หรือแหลมเป็นหางมีติ่งเล็กสั้น โคนใบรูปหัวใจด้านบนของใบค่อนข้างเรียบ ด้านล่างมีขนคล้ายเส้นไหมสีขาว เทา หรือน้ำตาลแกมเหลืองและมีเส้นกลางใบและเส้นใบเด่นชัด ดอกออกชิดกันเป็นช่อ กลีบดอกใหญ่เชื่อมติดกันเป็นรูปท่อหรือกรวย สีม่วงแกมชมพูปลายกลีบดอก เป็นแฉกๆ ตื้นๆ กลางกลีบดอกมีขนหนานุ่ม กลีบรองกลีบดอกเป็นรูปรีกว้าง มี 2 ชั้น ชั้นนอกมีสองกลีบ ชั้นในมีสามกลีบ ใบประดับใหญ่ รูปไข่ขอบขนานหรือรี ก้านดอกสั้นเป็นเหลี่ยม

- ออกดอกเดือนเมษายน - ตุลาคม

- เป็นพรรณไม้ต่างประเทศ มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย ในประเทศไทยเกิดตามที่รกร้างว่างเปล่า ป่าดงดิบเขาและป่าเบญจพรรณทั่วไป โดยมากปลูกขึ้นร้านเป็นไม้ประดับและบังร่มเงาได้ดี

- อินเดียตะวันออก นำเข้ามาปลูกในประเทศไทย

- ไม้เลื้อย ลำต้นมีเนื้อไม้ที่โคน รูปทรงกระบอก เมื่ออ่อนมีขนสั้นนุ่มสีขาวจำนวนมาก ใบ เดี่ยว เรียงเวียน รูปหัวใจ รูปไข่กว้าง หรือรูปขอบขนานกว้าง 3.5- 13 เซนติเมตร ยาว 7-18 เซนติเมตร ปลายแหลม มน สอบเรียวหรือเรียวแหลม โคนตัดหรือคล้ายรูปหัวใจ ด้านบนมีขนประปราย ด้านล่าง มีขนหยาบแข็ง ก้านใบยาว 1.5-4 เซนติเมตร มีขน ดอก แบบช่อกระจุกประกอบ ออกที่ชอกใบ ก้านช่อดอกสีขาว มีขนสั้นหนานุ่ม ใบประดับ รูปไข่แกมรูปใบหอก มีขน กลีบเลี้ยง 5 กลีบ รูปไข่ มีขนสั้นหนานุ่มกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นรูปกรวย ยาว 2.5-3 เซนติเมตร หลอดดอกมีขนสั้นนุ่มด้านนอก ปลายแยก 5 กลีบ สีม่วงอ่อน เกสรเพศผู้ 5 เกสร โคน เกสรเพศผู้มีขน โคนก้านชูอับเรณูมีขนต่อม รังไข่เหนือวงกลีบ ผล แบบผล มีเนื้อหนึ่งถึงหลายเมล็ด ทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 1- 1.5 เซนติเมตร เมล็ดสีน้ำตาล

- เพาะเมล็ด