- ไม้เลื้อยเกาะอาศัย ใบรูปกลม แบนหรือนูน ผิวใบขรุขระ กว้าง ปลายใบหยักเว้าเล็กน้อย ดอกเป็นช่อที่ซอกใบ ดอกทรงคนโฑ สีขาวครีม ขนาดเล็ก ปลายแยกเป็น 5 แฉก ออกดอกเดือนกันยายน

- ไม้เลื้อยเกาะอิงอาศัย มียางขาว ลำต้นเล็ก รากออกตามข้อเป็นกระจุก ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปคล้ายกระทะคว่ำ ขอบแนบกับพื้นที่ขึ้น ปลายเว้าตื้นๆ โคนตัด มองไม่เห็นเส้นใบ มักมีแถบสีม่วงแกมเขียวจากโคนใบถึงประมาณกึ่งกลางใบ ใต้ใบสีม่วง ขอบสีเขียวอ่อน โคนใบทั้งคู่เกยปิดลำต้น ช่อดอกออกตามง่ามใบ ดอกเล็กออกที่บริเวณปลายสุดของแกน ครั้งละ 1-5 ดอก ดอกออกที่ปลายแกนช่อเดิมได้หลายครั้ง กลีบดอกสีนวลหรือเหลือง ฝักรูปทรงกระบอก เมื่อแก่แตกแนวเดียว มีเมล็ดเล็กๆ มาก เมล็ดมีขนยาวเป็นพู่สีขาวที่ปลายด้านหนึ่ง

- ไม้เลื้อยเกาะอาศัย ใบรูปกลม แบนหรือนูน ผิวใบขรุขระ กว้าง ปลายใบหยักเว้าเล็กน้อย ดอกเป็นช่อที่ซอกใบ ดอกทรงคนโฑ สีขาวครีม ขนาดเล็ก ปลายแยกเป็น 5 แฉก ออกดอกเดือนกันยายน

- ไม้เลื้อยเกาะอาศัย ใบรูปกลม แบนหรือนูน ผิวใบขรุขระ กว้าง ปลายใบหยักเว้าเล็กน้อย ดอกเป็นช่อที่ซอกใบ ดอกทรงคนโฑ สีขาวครีม ขนาดเล็ก ปลายแยกเป็น 5 แฉก ออกดอกเดือนกันยายน

- ไม้เลื้อยเกาะอาศัย ใบรูปกลม แบนหรือนูน ผิวใบขรุขระ กว้าง ปลายใบหยักเว้าเล็กน้อย ดอกเป็นช่อที่ซอกใบ ดอกทรงคนโฑ สีขาวครีม ขนาดเล็ก ปลายแยกเป็น 5 แฉก ออกดอกเดือนกันยายน

- พบในป่าผลัดใบ

- ขึ้นตามป่าเบญจพรรณ อาศัยเกาะตามต้นไม้อื่น

- พบในป่าผลัดใบ

- พบในป่าผลัดใบ

- พบในป่าผลัดใบ

- สรรพคุณตามตำราไทย ส่วนที่ใช้ สรรพคุณตามตำราไทย เปลือก เป็นยาฝาดสมาน ชะล้างบาดแผล ห้ามเลือด สมานแผล แก้ท้องร่วง ต้น ชะล้างบาดแผล ห้ามเลือดบาดแผลสด

- การใช้ประโยชน์ด้านอื่นๆ ข้อมูลอื่น/หมายเหตุ ในทางด้านนิเวศน์และทางด้านภูมิสถาปัตย์ สามารถใช้เป็นดรรชนีเพื่อชี้วัดได้ว่าพื้นดินเหมาะสมต่อการทำเกษตรและที่อยู่อาศัย ใช้ปลูกเป็นกลุ่ม ๆ ตามสวนสาธารณะและพื้นที่ใกล้ทะเล