- อุตรดิตถ์,แพร่

- แพร่,น่าน

- เชียงใหม่

- อุบลราชธานี

- ป่าชุมชนอาลอ-โดนแบน

- ลำปาง

- อุตรดิตถ์, แพร่

- น่าน

- ป่าดอยอินทนนท์, และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

- นายอย

- สุรินทร์

- จังหวัดลำปาง

- ต้น : ขี้อ้ายเป็นต้นไม้ขนาดกลางถึงใหญ่ สูงถึง 30 เมตร ลำต้นเปลาตรงเปลื่อก ต้นสีน้ำตาลคล้ำ แตกเป็นร่องตามยาว เปลือกในสีแดงอมเหลืองหรือส้ม
ใบ : ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปรี หรือรูปไข่กลับแกมขอบขนาน ใบอ่อนมีขนนุ่มสีน้ำตาล ปกคลุมทั้งสองด้าน
ดอก : ดอกออกเป็นช่อแบบช่อเชิงลด ออกตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกสีขาวอมเหลือง มีขนาดเล็ก ออกดอกเดือนมิถุนาย-สิงหาคม
ผล : ผลแห้งรูปรี มีปีก 4 ปีก เป็นครีบบางๆ ตามความยาวของผล ออกผลเดือนกันยายน-ตุลาคม

- เพาะเมล็ด

- ไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูงประมาณ 13-22 เมตร ลำต้นตรง โคนต้นอ่อนมักมีกิ่งระยางค์ ปรากฏ เมื่อสับจะมียางสีแดงส้มชัดเจน ใบเดี่ยว รูปมนแกมรูปไข่ ปลายใบแหลมยาว ฐานใบมนหรือ สอบเข้าหากันเป็นรูปลิ่ม มีต่อมคู่อยู่ที่ขอบใบเยื้องไปทางโคนใบ ใบอ่อนคลุมด้วยขนสีน้ำตาลอ่อน หนาแน่น และจะร่วงเมื่อใบมีอายุมากขึ้น ดอกช่อ มีกิ่งแขนงมาก ขนาด 2.5-5 ซม. ช่อดอกอ่อนคลุม ด้วยขนสีน้ำตาลหนาแน่น ดอกสีขาวอมเหลือง มีขนาดเล็กมาก เป็นดอกสมบูรณ์เพศ ลักษณะเป็น ถ้วย กลีบรองกลีบดอกมีขนสีน้ำตาลปกคลุม ทั้งด้านนอกและด้านใน ผลแห้งแบบแก่ไม่แตก รูป กระสวย ขอบขนาน มีครีบ 3 ครีบ แต่ละครีบทำมุมเกือบเท่ากัน สีน้ำตาลอ่อน ผิวเกลี้ยง ขนาดของ ผลรวมทั้งครีบยาว 1.5-2.5 ซม. กว้าง 1-1.5 ซม.