Toggle navigation
หน้าแรก
ข้อมูลสิ่งมีชีวิต
สัตว์
พืช
จุลินทรีย์ และ สิ่งมีชีวิตที่เกี่ยวข้อง
เกี่ยวกับ TH-BIF
การพัฒนา TH-BIF
หน่วยงานเครือข่ายที่สนับสนุนข้อมูล
การจัดกลุ่มสิ่งมีชีวิต
แนวทางปฏิบัติในการสร้างธรรมมาภิบาลข้อมูลของระบบคลังข้อมูลฯ
ข้อมูลเชิงพื้นที่
แผนที่แสดงข้อมูลความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศไทย
ข้อมูลเชิงพื้นที่ของพื้นที่นำร่อง
ข้อมูลสำรวจ
แผนที่แสดงข้อมูลความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศไทย NEW
ข้อมูลเฉพาะเรื่อง
ผู้เชี่ยวชาญ
ทำเนียบผู้เชี่ยวชาญ
ลงทะเบียนผู้เชี่ยวชาญ
ข่าวประชาสัมพันธ์
ติดต่อเรา
เอกสารเผยแพร่
แบบประเมินผลความพึงพอใจ
แบบประเมินความพึงพอใจ NEW
LOGIN
ข้อมูลสิ่งมีชีวิต
หน้าแรก
ข้อมูลสิ่งมีชีวิต
Zingiber officinale
Zingiber officinale
ชื่อวิทยาศาสตร์แบบเต็ม:
Zingiber officinale
Roscoe
ชื่อสามัญ::
-
Ginger
ชื่อไทย:
-
ขิง
ชื่อท้องถิ่น::
-
ขิง
-
Sa kreng (Lawa-Chiang Mai)
-
ขิงแกลง ขิงแดง ขิงเผือก สะเอ
อาณาจักร::
Plantae
ไฟลัม::
Tracheophyta
ชั้น::
Liliopsida
อันดับ:
Zingiberales
วงศ์::
Zingiberaceae
สกุล:
Zingiber
วันที่อัพเดท :
19 มิ.ย. 2562 03:42 น.
วันที่สร้าง:
19 มิ.ย. 2562 03:42 น.
ข้อมูลทั่วไป
ระบบนิเวศ :
-
In scrub, edge of evergreen forests, 80-1,300 m, alt.
-
ขึ้นได้ทั่วไป ชอบดินร่วนปนทราย ดินระบายน้ำได้ดี อาจปลูกเดี่ยวหรือปลูกแซมในแปลงไม้ใหญ่
การกระจายพันธุ์ :
-
Widely cultivated in the tropics and subtropics.
-
พืชชนิดนี้มีเขตการกระจายพันธุ์ในแถบเอเชียเขตร้อน แหล่งกำเนิดยังไม่ทราบแน่ชัด อาจเป็นภาคตะวันออกของประเทศอินเดีย หรือภาคใต้ของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ในประเทศไทยพบได้ทั่วไป ปลูกเป็นพืชสวนครัวและเป็นพืชเศรษฐกิจทางภาคกลางและภาคเหนือของประเทศไทย
-
มีการกระจายพันธุ์ในแถบเอเชียเขตร้อน ไม่ทราบแหล่งกำเนิดแน่ชัด อาจเป็นทางภาคตะวันออกของอินเดียหรือภาคใต้ของประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
แหล่งที่พบภายในประเทศ :
-
Cultivatedalloverthecountry
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :
-
ไม้ล้มลุกอายุหลายปี เหง้าอวบหนา ผิวนอกสีน้ำตาลอ่อน เนื้อในสีเหลืองอ่อน กาบใบเรียงสลับโอบกันแน่นชูเหนือดินเป็นลำต้นเทียม สูง 0.5-1 เมตร แตกกอ ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปแถบ กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร ยาว 15-23 เซนติเมตร ปลายเป็นติ่งยาว โคนสอบ ผิวใบด้านล่างมีขน ก้านใบยาวประมาณ 3 มิลลิเมตร ลิ้นใบเป็น 2 แฉกตื้น ยาว 3-5 มิลลิเมตร ผิวเกลี้ยง ปลายตัด ช่อดอกแบบช่อเชิงลด ออกจากเหง้า ก้านช่อตั้งตรงขึ้นเหนือดินยาว 15-20(-30) เซนติเมตร รูปรีหรือรูปทรงกระบอก กว้าง 1.5-2 เซนติเมตร ยาว 4-5 เซนติเมตร ใบประดับเรียงซ้อนกันแน่น สีเขียวอ่อน รูปไข่กลับ กว้าง 1.5-2 เซนติเมตร ยาว 2-3 เซนติเมตร ผิวเกลี้ยง ปลายมีติ่งหนาม ขอบโค้งเข้า ใบประดับย่อยรูปรี กว้างประมาณ 1.3 เซนติเมตร ยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงโคนติดกันเป็นหลอด สีขาว ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร ปลายแยกเป็นสองแฉกและแยกลึกลงด้านเดียว กลีบดอกสีเหลืองอ่อน โคนติดกันเป็นหลอดยาว 2-2.5 เซนติเมตร ปลายแยกเป็น 3 แฉก แฉกบนรูปใบหอก กว้างประมาณ 8 มิลลิเมตร ยาวประมาณ 1.8 เซนติเมตร แฉกข้าง 2 แฉกเหมือนกัน รูปแถบ ยาวเท่ากับแฉกบน แต่แคบกว่าประมาณครึ่งหนึ่ง เกสรเพศผู้เป็นหมันที่เปลี่ยนไปเป็นกลีบปากรูปไข่กลับ สีม่วงและมีแต้มสีเหลืองตรงกลาง เกสรเพศผู้เป็นหมันที่เหลือรูปไข่ สีเดียวกับกลีบปาก ขนาบ 2 ข้างของโคนกลีบปากและเชื่อมเป็นแผ่นเดียวกัน เกสรเพศผู้สมบูรณ์มี 1 อัน ก้านชูอับเรณูสั้นมาก อับเรณูสีนวล ยาวประมาณ 8 มิลลิเมตร ปลายมีหงอนยาวและโค้งหุ้มก้านเกสรเพศเมียที่ยาวขึ้นไปเหนืออับเรณู รังไข่ใต้วงกลีบ ยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร มี 3 ช่อง แต่ละช่องมีออวุลจำนวนมาก ผล แบบผลแห้งแตก รูปค่อนข้างกลม สุกสีแดง เมล็ด รูปรี สีน้ำตาลเข้ม โคนมีครุยเป็นถุงบางใส
ลักษณะทางสัณฐานวิทยา :
-
วิสัยพืช เป็นไม้ล้มลุก เหง้าและลำต้น ลำต้นแท้เป็นเหง้าอยู่ใต้ดิน อวบหนา สีน้ำตาลแกมเหลือง เนื้อในสีเหลืองอ่อน มีกลิ่นเฉพาะ แตกแขนงเป็นแง่งย่อย มีรากฝอยออกจากแง่ง แทงหน่อหรือลำต้นเทียมขึ้นมาเหนือพื้นดิน ลำต้นเทียมประกอบด้วย แกนลำที่มีลักษณะเป็นปล้อง หุ้มด้
การขยายพันธุ์ :
-
แยกเหง้า
การเก็บเกี่ยว :
-
เหง้าอ่อน เก็บเกี่ยวประมาณ 5 เดือนหลังปลูก ส่วนเหง้าแก่ เก็บเกี่ยวช่วง 8-9 เดือนหลังปลูก
พื้นที่เพาะปลูก :
-
ในประเทศไทยพบได้ทั่วไป มีการปลูกเป็นพืชสวนครัวและพืชเศรษฐกิจทางภาคกลางและภาคเหนือของประเทศไทย
ข้อมูลภูมิปัญญา
-
ขิง พืชที่ได้รับความนิยมในช่วงโควิต-19 :: ขิง พืชที่ได้รับความนิยมในช่วงโควิต-19 ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยช่วงกลางวันแดดจ้า ช่วงบ่ายฝนตกเป็นระยะหลายๆ คนที่ต้องออกไปข้างนอกเป็นประจำก็ไม่พ้นจะต้องประสบเป็นหาเป็นไข้ ไอ เป็นหวัด และมีเสมหะกันบ่อยๆ แต่ไม่ต้องกังวลวันนี้ สพภ. ขอเสนอพืชสมุนไพรที่น่าสนใจ หาได้ง่าย และมีประโยชน์หลากหลายนั่นคือขิง ขิงเป็นพืชสมุนไพรที่นิยมอย่างต่อเนื่องยาวนาน นิยมปลูกเพื่อใช้ประกอบอาหารและเป็นที่รู้จักของคนไทยมานานเป็นสมุนไพรที่เมื่อมีการพูดถึง ทุกคนก็จะนึกถึงสรรพคุณอันมากมายของมันได้อย่างรวดเร็ว วันนี้เราจะมารู้จักขิงให้มากขึ้นกันอีกนิด ชื่อสามัญ Ginger ชื่อวิทยาศาสตร์ Zingiber officinale Roscoe จัดอยู่ใน
ข้อมูลพันธุกรรมอ้างอิง
Number
Accession number
Bioproject
DNA fingerprint
1
PRJNA1140293
1140293
2
PRJNA1054010
1054010
3
PRJNA1053879
1053879
4
PRJNA1050392
1050392
5
PRJNA984726
984726
6
PRJNA962071
962071
7
PRJNA961749
961749
8
PRJNA924348
924348
9
PRJNA921959
921959
10
PRJNA911443
911443
11
PRJNA898683
898683
12
PRJNA870703
870703
13
PRJNA807819
807819
14
PRJNA788194
788194
15
PRJNA777570
777570
16
PRJNA772165
772165
17
PRJNA754090
754090
18
PRJNA751243
751243
19
PRJNA749377
749377
20
PRJNA736965
736965
Number
Accession number
Bioproject
DNA fingerprint
ที่มาของข้อมูล
Checklist of Plants in Thailand Volume I ปี 2557 สํานักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก
องค์การสวนพฤกษศาสตร์
สํานักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน)
สิ่งมีชีวิตที่เกี่ยวข้อง
Machilus duthiei
Breynia retusa
Macromitrium evrardii
Trichosanthes villosa
ละมุด
Manilkara zapota
หญ้าหนวดแมว
Orthosiphon grandiflorus