- ไม้ผลัดใบ ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูง ถึง 25 เมตร เมื่อสับเปลือกทิ้งไว้จะได้ชันสีแดง ยอดอ่อนมีขนสีเหลืองปกคลุม เปลือกเรียบ สีเทาอมแดง ใบ เป็นช่อแบบขนนกสองชั้น แต่ละช่อมีใบย่อย 4-5 คู่ ใบย่อยรูปไข่ หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน ปลายใบแหลมมน ฐานใบมักจะเบี้ยว ใบแก่ เกลี้ยงหรืออาจจะมีขนประปรายด้านท้องใบ ดอก เป็นช่อเรียงแน่นบนช่อกลมเดี่ยว ๆ หรือ แตกกิ่งก้านเป็นกลุ่ม ๆ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางแต่ละช่อประมาณ 1.4 ซม. ก้านช่อดอกมีขนปกคลุมประปราย ดอกย่อยมีขนาดเล็กมีกลีบ 5 กลีบ สีเหลืองอ่อน เกสรผู้มี 10 อัน แยกจากกันเป็นอิสระ ผล เป็นฝักแบนรูปขอบขนาน เรียวและโค้งงอที่ส่วนปลาย ยาว 7-10 ซม. สีน้ำตาลอมเทา แข็ง ผิวเรียบ ไม่มีก้าน เมื่อแก่ฝักจะแตกออกเป็น 2 ซีก ผนังของฝักที่ตกมักจะม้วนบิดงอ เมล็ดแบน มีจำนวนหลายเมล็ด

- ไม้ผลัดใบขนาดกลางถึงใหญ่ เปลือกเรียบสีเทาอมแดง ตกสะเก็ดออกเป็นแผ่นกลมบางๆ รอบลำต้น เนื้อไม้สีน้ำตาลแดง ใบเป็นช่อแบบขนนกสองชั้น ใบย่อยรูปไข่แกมรูปขอบขนาน แผ่นใบมักเบี้ยว ขนาดไม่เท่ากัน ปลายใบแหลมมน ดอกขนาดเล็ก อัดกันแน่นบนช่อกลมเดี่ยวๆ หรือแตกกิ่งก้าน หรือขึ้นเป็นกลุ่ม ๆ กลีบรองกลีบดอกเชื่อมติดกันคล้ายรูประฆัง ตรงปลายแยกเป็น 5 กลีบมีขนสีเหลืองปกคลุม กลีบดอก 5 กลีบติดกันเล็กน้อยที่บริเวณโคนกลีบ เกสรตัวผู้มี 10 อัน แยกจากกันเป็นอิสระ ยื่นออกมานอกดอก ผลเป็นฝักแบน ฝักแข็ง สีน้ำตาลอมเทา ผิวเรียบ เมื่อแก่จะแตกเป็น 2 ซีก เมล็ด แบน มีจำนวนหลายเม็ด

- ไม้ต้น ผลัดใบ สูงได้ถึง 30 ม. มีขนตามกิ่งอ่อน แผ่นใบด้านล่าง และก้านช่อดอก หูใบรูปเส้นด้าย ยาวประมาณ 3 มม. ใบประกอบ 2 ชั้น แกนกลางยาว 3-7 ซม. ใบประกอบย่อยมี 1 คู่ ยาว 10-30 ซม. ใบเกลี้ยง มีต่อมระหว่างใบประกอบย่อย ใบย่อยมี 3-6 คู่ รูปรี รูปไข่ หรือแกมรูปขอบขนาน ยาว 4-14 ซม. ก้านใบย่อยยาว 2-3 มม. ช่อดอกแบบช่อกระจุกแน่น ออกเดี่ยว ๆ หรือเป็นกระจุกคล้ายช่อกระจะสั้น ๆ ก้านช่อโดดยาวได้ถึง 9 ซม. ใบประดับรูปช้อน ยาว 2-3 มม. ดอกสมบูรณ์เพศหรือดอกเพศผู้ มีขนสั้นหนานุ่ม หลอดกลีบเลี้ยงยาว 3-4 มม. ปลายแยกเป็น 5 กลีบ รูปสามเหลี่ยมขนาดเล็ก กลีบดอก 5 กลีบ รูปขอบขนาน ยาว 3.5-4.5 มม. เกสรเพศผู้ 10 อัน แยกกัน ยาว 0.5-1.2 ซม. อับเรณูมีต่อม รังไข่มีขน ผลเป็นฝักโค้งคล้ายบูมเมอแรง ยาว 12-17 ซม. กว้าง 3.5-6 ซม. แห้งแตกอ้าออก มี 7-10 เมล็ด รูปรี แบน ๆ ยาวประมาณ 1 ซม.

- ไม้ผลัดใบ ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงถึง 25 เมตร เมื่อสับเปลือกทิ้งไว้จะได้ชันสีแดง ยอดอ่อนมี ขนสีเหลืองปกคลุม เปลือกเรียบ สีเทาอมแดง ใบเป็นช่อแบบขนนก 2 ชั้น แต่ละช่อมีใบย่อย 4-5 คู่ ใบย่อยรูปไข่หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน ปลายใบแหลมมน ฐานใบมักจะเบี้ยว ใบแก่ เกลี้ยงหรือ อาจจะมีขนประปรายด้านท้องใบ ดอกเป็นช่อเรียงแน่นบนช่อกลมเดี่ยวๆ หรือแตกกิ่งก้านเป็นกลุ่มๆ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางแต่ละช่อประมาณ 1.4 ซม. ก้านช่อดอกมีขนปกคลุมประปราย ดอกย่อยมี ขนาดเล็กมี 5 กลีบ สีเหลืองอ่อน เกสรเพศผู้มี 10 อัน แยกจากกันเป็นอิสระ ผลเป็นฝักแบนรูปขอบ ขนาน เรียวและโค้งงอที่ส่วนปลาย ยาว 7-10 ซม. สีน้ำตาลอมเทา แข็ง ผิวเรียบ ไม่มีก้าน เมื่อฝักแก่ จะแตกออกเป็น 2 ซีก ผนังของฝักที่แตกมักจะม้วนบิดงอ เมล็ดแบน มีจำนวนหลายเมล็ด

- จัดเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีความสูงของต้นได้ถึง 25 เมตร และบางครั้งอาจสูงได้ถึง 30-37 เมตร ลำต้นแดงค่อนข้างเปลาตรงหรือเป็นปุ่มปม ลักษณะของต้นเป็นทรงเรือนยอดรูปทรงกลมหรือเก้งก้างไม่ค่อยแน่นอน มีสีเขียวอมแดง เปลือกต้นเรียบสีเทาอมแดง มีตกสะเก็ดออกเป็นแผ่นกลมบางๆ รอบลำต้น และเมื่อสับเปลือกทิ้งไว้จะได้ชันที่มีสีแดง ส่วนยอดอ่อนมีขนสีเหลืองปกคลุมอยู่

- พบในป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรังทั่วไป ถ้าขึ้นบนพื้นที่ดินลึก หรือดินค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ เช่น ป่าเบญจพรรณหรือพื้นที่ราบใต้น้ำมักจะมีลำต้นตรง

- ตามธรรมชาติจะพบไม้แดงขึ้นอยู่ทั่วไปในป่าเบญจพรรณแล้งและชื้นและป่าเต็งรัง ทางภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ ตอนเหนือสุราษฎร์ธานี ถ้าขึ้นบนพื้นที่ดินลึกหรือดินค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ เช่น ป่าเบญจพรรณพื้นที่ราบใกล้น้ำ ไม้จะมีลำต้นเปลาตรง แต่ถ้าขึ้นบนพื้นที่ดินตื้นหรือมีหินก้อน ต้นไม้จะแตกกิ่งต่ำและมีพุ่มใบมาก

- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- อุตรดิตถ์, แพร่

- น่าน

- ป่าดอยอินทนนท์, และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

- ภูผาเทิบ

- เขาประทับช้าง

- เขาพนมทอง

- เขาหน้าผาตั้งและเขาตาพรม

- ดอยพระบาท

- ทับพญาลอ

- ป่าเขาภูหลวง

- ภูสันเขียว

- ลุ่มน้ำปายฝั่งซ้าย

- อุทยานสมเด็จพระศรีนครินทร์กาญจนบุรี

- แก่งตะนะ

- ขุนแจ

- เขาค้อ

- เขื่อนศรีนครินทร์

- คลองลาน

- คลองวังเจ้า

- แจ้ซ้อน

- เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน

- ดอยขุนตาล

- ดอยจง

- ดอยภูนาง

- ตากสินมหาราช

- ตาดโตน

- น้ำตกผาเสื่อ

- ถ้ำผาไท

- ทับลาน

- ทุ่งแสลงหลวง

- ไทรทอง

- น้ำตกพาเจริญ

- น้ำตกแม่สุรินทร์

- น้ำพอง

- ผาแต้ม

- พุเตย

- ภูกระดึง

- นายอย

- ภูซาง

- ภูพาน

- ภูแลนคา

- ภูเวียง

- ภูสระดอกบัว

- แม่ตะไคร้

- แม่ปืม

- แม่ยม

- แม่วะ

- แม่วาง

- รามคำแหง

- ลานสาง

- ลำคลองงู

- ศรีน่าน

- ศรีลานนา

- ศรีสัชนาลัย

- สาละวิน

- เอราวัณ

- เขาชมภู่

- เขาสนามเพรียง

- เขาอ่างฤาไน

- คลองเครือหวาย

- เชียงดาว

- ซับลังกา

- ดงใหญ่

- ดอยผาช้าง

- ดอยผาเมือง

- ดอยเวียงหล้า

- ดอยหลวง

- ห้วยใหญ่

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- น้ำปาด

- ยอดมน

- ผาผึ้ง

- ภูขัด

- ภูเขียว

- ภูกระแต

- ภูผาแดง

- ภูทอง

- ภูสีฐาน

- แม่จริม

- แม่ตื่น

- แม่น้ำภาชี

- แม่ยวมฝั่งขวา

- แม่แสะ

- ยอดโดม

- ลำน้ำน่านฝั่งขวา

- ลุ่มน้ำปาย

- เวียงลอ

- สลักพระ

- สะเมิง

- สันปันแดน

- ห้วยขาแข้ง

- ห้วยสำราญ

- ห้วยศาลา

- อมก๋อย

- อุ้มผาง

- ตาพระยา

- สุรินทร์

- ไร่

- จังหวัดลำปาง

- จังหวัดนนทบุรี

- จังหวัดขอนแก่น

- อุตรดิตถ์,แพร่

- แพร่,น่าน

- เชียงใหม่

- มุกดาหาร

- ราชบุรี

- พิษณุโลก

- อุตรดิตถ์

- ลำปาง

- พะเยา, เชียงราย

- นครราชสีมา

- แม่ฮ่องสอน

- กาญจนบุรี

- อุบลราชธานี

- เชียงราย

- เพชรบูรณ์

- กำแพงเพชร

- กำแพงเพชร, ตาก

- ลำพูน, ลำปาง

- ลำปาง, ลำพูน

- พะเยา

- ตาก

- ชัยภูมิ

- นครราชสีมา, ปราจีนบุรี

- เพชรบูรณ์, พิษณุโลก

- ขอนแก่น, ชัยภูมิ

- สุพรรณบุรี

- เลย

- สกลนคร, กาฬสินธุ์

- ขอนแก่น

- มุกดาหาร, ยโสธร, อำนาจเจริญ

- ลำพูน, เชียงใหม่

- เชียงราย, พะเยา

- ลำปาง, แพร่

- ลำปาง, ตาก

- สุโขทัย

- น่าน

- ชลบุรี

- ฉะเชิงเทรา, ชลบุรี, ระยอง, จันทบุรี, สระแก้ว

- จันทบุรี

- ลพบุรี

- บุรีรัมย์

- พะเยา, น่าน

- แพร่

- ชัยภูมิ, เพชรบูรณ์

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- กาฬสินธุ์

- แพร่, อุตรดิตถ์

- อุทัยธานี, กาญจนบุรี, ตาก

- สุรินทร์

- ศรีสะเกษ

- บุรีรัมย์, สระแก้ว

- ป่าชุมชนอาลอ-โดนแบน

- สมุทรปราการ

- นนทบุรี

- ไม้ต้น

- ไม้ - เนื้อไม้มีสีแดงเรื่อๆ หรือเป็นสีน้ำตาลอมแดง มีเสี้ยนเป็นลูกคลื่นหรือมักสน เนื้อไม้ละเอียดพอประมาณ มีความแข็งแรง เหนียว และทนทานมาก สามารถเลื่อยไสกบ ตบแต่งได้เรียบร้อย ขัดชักเงาได้ดี โดยมีความถ่วงจำเพาะประมาณ 1.18 และเนื้อไม้มีความแข็งประมาณ 1,030 กิโลกรัม มีความทนทานตามธรรมชาติตั้งแต่ 10-18 ปี ส่วนการอาบน้ำยาไม้ทำได้ยาก (ชั้นสี่)
ใบ - ออกเป็นช่อแบบขนนกสองชั้น ช่อใบยาวประมาณ 10-22 เซนติเมตร ส่วนก้านใบยาวประมาณ 2-7 เซนติเมตร ในแต่ละช่อใบจะมีใบย่อยประมาณ 4-5 คู่ ลักษณะของใบย่อยเป็นรูปไข่หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน แผ่นใบมักเบี้ยวและมีขนาดไม่เท่ากัน มีความกว้างประมาณ 3-7 เซนติเมตรและยาวประมาณ 7-20 เซนติเมตร ปลายใบแหลมมน ส่วนฐานใบมักเบี้ยว ใบแก่จะไม่มีขนปกคลุม หรืออาจมีบ้างประปรายด้านท้องใบเล็กน้อย ส่วนก้านใบย่อยจะยาวประมาณ 2-4 มิลลิเมตร
ดอก - ดอกมีสีเหลืองขนาดเล็ก มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ขึ้นอัดกันแน่นเป็นช่อกลมเดี่ยวๆ หรือแตกกิ่งก้าน หรือขึ้นเป็นกลุ่ม ในแต่ละช่อดอกมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1.4 เซนติเมตร ส่วนก้านช่อดอกยาวประมาณ 2-5 เซนติเมตร มีขนขึ้นปกคลุมประปราย ส่วนกลีบรองกลีบดอกจะเชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ตรงปลายแยกออกเป็น 5 กลีบ มีขนสีเหลืองขึ้นปกคลุม กลีบดอก 5 กลีบ ติดกันเล็กน้อยที่บริเวณฐาน และมีเกสรตัวผู้ 10 ก้าน แยกออกจากกันอย่างอิสระยื่นยาวออกมานอกดอก โดยดอกต้นแดงนี้จะออกดอกพร้อมกับใบอ่อนในช่วงเดือนกุมภาพันธุ์และอาจถึงเดือนมีนาคม
ผล/ฝัก - ผลมีลักษณะเป็นฝักแบนแข็ง ลักษณะเป็นรูปขอบขนานเรียวและโค้งงอที่
ส่วนปลาย ฝักมีความยาวประมาณ 7-10 เซนติเมตร ผิวฝักเรียบมีสีน้ำตาลอมเทา ไม่มีขนขึ้นปกคลุมและไม่มีก้าน เมื่อฝักแก่จะแตกออกเป็น 2 ซีก และเปลือกของฝักที่แตกมักจะม้วนบิดงอ ในหนึ่งฝักจะมีเมล็ดจำนวนหลายเมล็ด ประมาณ 6-10 เมล็ด โดยฝักจะแก่ในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม
เมล็ด - เมล็ดมีลักษณะแบนเรียวแหลม ยาวรีหรือเกือบกลม เมล็ดมีสีน้ำตาลเป็นมัน มีความกว้างประมาณ 0.35-0.5 นิ้ว และยาวประมาณ 0.4-0.7 นิ้ว เปลือกหุ้มเมล็ดแข็งพอประมาณ หากเมล็ดมีความสมบูรณ์ดีจะงอกได้ทันที แม้จะเก็บไว้ในระยะ 1 ปี ก็ยังคงงอกได้ดีเช่นเดิม

- ขึ้นตามป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ หรือป่าดิบแล้ง ความสูงถึงประมาณ 850 เมตร

- สมุนไพร,ที่อยู่อาศัย,เครื่องจักสานและเครื่องใช้สอย

- เปลือกมีรสฝาด ช่วยสมานธาตุ ช่วยบำรุงหัวใจ แก่นบำรุงโลหิต แก่นนำมาใช้ผสมยาแก้ซางโลหิต ช่วยแก้โรคกษัย ช่วยแก้พิษโลหิต ช่วยดับพิษ แก้ไข้กาฬ ดอกนำมาใช้ผสมเป็นยาแก้ไข้ แก่นช่วยแก้ไข้ ท้องเสีย ช่วยแก้อาการท้องร่วง ช่วยแก้อาการปวดอักเสบ ของฝีชนิดต่างๆ

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)

- ขุดทาฝี หนัง ต้มอาบ ยาแก้โลหิต แก้พิษ อาการปวดอับเสบของฝี

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)

- เนื้อไม้แข็งมาก ทนทาน ใช้ในการก่อสร้าง ทำไม้พื้นสะพาน โครงเรือ ไม้หมอนรองรางรถไฟ ดอกตำรายาไทยใช้ดอกเข้ายาแก้ไข้ บำรุงหัวใจ เปลือกลำต้นรสฝาดร้อน ช่วยสมานธาตุ ขับฟอกและบำรุงเลือด แก่นรสฝาดร้อนขื่น ใช้เข้ายาแก้โรคกระษัยโลหิต ขับฟอกและบำรุงเลือด แก้กระษัยเลือดลม แก่นต้มน้ำดื่มเป็นยาถ่าย เปลือกลำต้นหรือแก่นแก้ช้ำใน ตกเลือด เนื้อในเมล็ดของฝักอ่อนและยอดอ่อนกินได้ เนื้อในเมล็ดของฝักแก่หรือฝักแห้งนำไปคั่วหรือเผาไฟให้สุก กินได้ รสมันคล้ายเมล็ดแตงโม เปลือกฝักด้านในมีสีแดง ชาวบ้านใช้ขูดใส่ลาบเพื่อให้เนื้อจับตัวกันได้ดี เป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. ไม้หวงห้ามธรรมดาตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2530 และเป็นไม้มีค่าที่เป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันโดย ธ.ก.ส.

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด Least Concern: LC (IUCN, 2019)