- ไม้ต้น

- - ต้นรัง : เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบสูง 15–20 เมตร เปลือกต้นสีเทาแตกเป็นร่องตามความยาวลำต้น
- ใบ : เป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ แผ่นใบรูปไข่ ปลายใบมน โคนใบหยักเว้า
- ดอก : สีเหลืองออกเป็นช่อ กลิ่นหอมอ่อน ออกดอกเดือนมีนาคม-เมษายน
- ผล : รูปกระสวย มีปีกยาว 3 ปีก ปีกสั้น 2 ปีก
ขยายพันธุ์เพาะเมล็ด
สภาพที่เหมาะสมดินร่วนปนกรวดและดินทราย เป็นไม้กลางแจ้ง ต้องการน้ำและ

- ไม้ต้น ผลัดใบ สูง 10-20 ม. เปลือกหนาแตกเป็นสะเก็ดตามยาว สีเทา หูใบรูปไข่ ยาว 1-2 ซม. ติดทน ใบรูปไข่หรือแกมรูปขอบขนาน ยาว 6.5-20 ซม. ปลายแหลมหรือมน โคนเว้าลึก แผ่นใบเกลี้ยงหรือมีขนสั้นนุ่ม เส้นแขนงใบข้างละ 12-20 เส้น ก้านใบยาว 1.5-4 ซม. ช่อดอกยาว 5-15 ซม. ก้านดอกยาวประมาณ 3 มม. กลีบเลี้ยงยาวประมาณ 0.5 มม. มีขนละเอียด ดอกสีขาวครีมหรือเหลืองอ่อน กลีบดอกรูปรี เรียงเวียนพับลง กว้าง 1-1.3 ซม. ยาว 1.5-2 ซม. ด้านนอกมีขนละเอียด เกสรเพศผู้ 15 อัน ขนาดไม่เท่ากัน เกลี้ยง รังไข่เกลี้ยง ยอดเกสรเพศเมียจัก 3 พู ปลายมีขนครุย ผลเกลี้ยง รูปรีเกือบกลม ยาว 1.5-2 ซม. ปลายมีติ่งแหลม ยาว 2-3 มม. ปีกยาว 3 ปีก ยาว 5-9 ซม. ปีกสั้น 2 ปีก ยาว 3-6 ซม. ผลอ่อนปีกสีแดง

- เป็นไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงถึง 20 เมตร เปลือกลำต้นสีเทา แตกเป็นร่องเป็นสะเก็ดหนาๆไปตามยาวลำต้น ใบ เป็นใบเดี่ยว ติดเรียงสลับ รูปไข่โคนใบหยักเว้าลึก ส่วนปลายใบค่อนข้างมน ใบอ่อนแตกใหม่เป็นสีแดง ดอก เป็นช่อ ออกรวมกันเป็นพวงโตเหนือรอยแผลใบตามกิ่งและปลายกิ่ง ดอกย่อยสีเหลืองกลิ่นหอมอ่อน จะออกหลังจากใบได้หลุดร่วงไปหมดแล้ว กลีบดอกมี 5 กลีบ เรียงเวียนซ้อนกันเป็นรูปกังหัน ปลายกลีบม้วนซ้อนเข้า ดอกจะหลุดร่วงง่ายมาก ผล แข็ง รูปกระสวย หรือรูปไข่เล็ก ประกอบด้วยปีกสั้น 2 ปีก ปีกยาวรูปใบพาย 3 ปีก อาจยาวถึง 10 ซม. โคนปีกห่อหุ้มตัวผล มีเส้นตามยาวของปีก ตั้งแต่ 7 เส้นขึ้นไป

- ขึ้นตามป่าเต็งรังหรือป่าเต็งรังผสมสนเขา ความสูงถึงประมาณ 1300 เมตร ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ และภาคใต้ พบบนเขาหินปูนหรือโขดหินริมทะเล

- เป็นไม้ที่ทนทานต่อความแห้งแล้งและไฟป่าได้ดีมาก พบมากตามป่าแดงหรือป่าเต็งรัง ทั่วทุกภาค ยกเว้นภาคใต้

- นครพนม

- อุตรดิตถ์,แพร่

- แพร่,น่าน

- พะเยา,น่าน

- เชียงใหม่

- มุกดาหาร

- อุตรดิตถ์

- เชียงราย

- ลำปาง

- พะเยา, เชียงราย

- นครราชสีมา

- แม่ฮ่องสอน

- เพชรบูรณ์

- กาญจนบุรี

- อุบลราชธานี

- อุบลราชธานี, ศรีสะเกษ

- กำแพงเพชร

- กำแพงเพชร, ตาก

- ราชบุรี

- ลำพูน, ลำปาง

- ลำปาง, ลำพูน

- พะเยา

- เชียงราย, ลำปาง, พะเยา

- ตาก

- ชัยภูมิ

- นครราชสีมา, ปราจีนบุรี

- อุดรธานี, เลย, หนองคาย

- ขอนแก่น, ชัยภูมิ

- เลย

- สกลนคร, กาฬสินธุ์

- ขอนแก่น

- มุกดาหาร, ยโสธร, อำนาจเจริญ

- ลำพูน, เชียงใหม่

- เชียงราย, พะเยา

- ลำปาง, แพร่

- ลำปาง, ตาก

- สุโขทัย

- น่าน

- บุรีรัมย์

- พะเยา, น่าน

- แพร่

- ชัยภูมิ, เพชรบูรณ์

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- พิษณุโลก

- บึงกาฬ

- กาฬสินธุ์

- แพร่, อุตรดิตถ์

- อุทัยธานี, กาญจนบุรี, ตาก

- สุรินทร์

- ศรีสะเกษ

- ศรีสะเกษ, อุดรธานี

- แม่น้ำสงครามตอนล่าง

- อุตรดิตถ์, แพร่

- น่าน

- พะเยา, น่าน

- ป่าดอยอินทนนท์, และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

- ภูผาเทิบ

- เขาหน้าผาตั้งและเขาตาพรม

- ดอนศิลา

- ดอยพระบาท

- ทับพญาลอ

- ป่าเขาภูหลวง

- ภูสันเขียว

- ลุ่มน้ำปายฝั่งซ้าย

- ชนแดน

- อุทยานสมเด็จพระศรีนครินทร์กาญจนบุรี

- แก่งตะนะ

- ขุนแจ

- เขาค้อ

- เขาพระวิหาร

- เขื่อนศรีนครินทร์

- คลองลาน

- คลองวังเจ้า

- แจ้ซ้อน

- เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน

- ดอยขุนตาล

- ดอยจง

- ดอยภูนาง

- ดอยหลวง

- ตากสินมหาราช

- ตาดโตน

- น้ำตกผาเสื่อ

- ถ้ำผาไท

- ทับลาน

- ไทรทอง

- น้ำโสม

- น้ำตกพาเจริญ

- น้ำตกแม่สุรินทร์

- น้ำพอง

- ป่าหินงาม

- ผาแต้ม

- ภูกระดึง

- นายอย

- ภูซาง

- ภูพาน

- ภูเวียง

- ภูสระดอกบัว

- ภูสวนทราย

- แม่ตะไคร้

- แม่ปืม

- แม่ยม

- แม่วะ

- แม่วาง

- รามคำแหง

- ลานสาง

- ลำคลองงู

- ศรีน่าน

- ศรีลานนา

- ศรีสัชนาลัย

- สาละวิน

- เอราวัณ

- เขาสนามเพรียง

- เชียงดาว

- ดงใหญ่

- ดอยผาช้าง

- ดอยผาเมือง

- ดอยเวียงหล้า

- ห้วยใหญ่

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- น้ำปาด

- ยอดมน

- ผาผึ้ง

- ภูขัด

- ภูเขียว

- ภูกระแต

- ภูผาแดง

- ภูทอง

- ภูวัว

- ภูสีฐาน

- แม่จริม

- แม่ตื่น

- แม่น้ำภาชี

- แม่ยวมฝั่งขวา

- แม่แสะ

- ยอดโดม

- ลำน้ำน่านฝั่งขวา

- ลุ่มน้ำปาย

- เวียงลอ

- สลักพระ

- สะเมิง

- สันปันแดน

- ห้วยขาแข้ง

- ห้วยสำราญ

- ห้วยศาลา

- อมก๋อย

- อุ้มผาง

- ไร่

- จังหวัดลำปาง

- จังหวัดขอนแก่น

- โดยการเพาะเมล็ด

- ที่อยู่อาศัย,เครื่องจักสานและเครื่องใช้สอย,สาร pylogallol ในเปลือกผสมน้ำมันใช้ทาไม้ได้

- เปลือกต้นใช้เป็นยาสมานแผล ห้ามเลือด รักษาแผลเรื้อรัง และแผลพุพองให้สมานตัวเร็ว (เอาเนื้อไม้หรือเปลือกต้นมาฝนกับน้ำปูนใส แล้วใช้สำลีชุบทาบริเวณที่เป็นแผล) ส่วนอีกข้อมูลระบุว่า ใช้ต้นหรือเปลือกต้นนำมาฝนกับน้ำปูนใส ใช้เป็นยาฝาด สมานห้ามเลือด และแก้น้ำเหลืองเสีย)

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)

- เนื้อไม้ใช้ก่อสร้างอาคารบ้านเรือน เลื่อย ไสกบ ตกแต่ง ชักเงาได้ง่าย ใช้ทำเครื่องเรือนหมอนรองรางรถไฟ ชันผสมน้ำมันใช้ทายาแนวเรือ เคลือบภาชนะที่ทำจากไผ่ และทำน้ำมันชักเงา ตำรายาพื้นบ้านอีสานใช้เปลือกลำต้นแก้โรคท้องร่วง ใบตำพอกรักษา แผลพุพอง ชาวไทยใหญ่ทางภาคเหนือของไทย ใช้ใบต้มน้ำอาบแก้อากาการวิงเวียน ศีรษะเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. ไม้หวงห้ามธรรมดา ตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2530 และเป็นไม้มีค่าที่เป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันโดย ธ.ก.ส