- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- จังหวัดลำปาง

- เป็นพืชอายุหลายปี ลำต้นสีเขียวเรียบเป็นมัน ลักษณะลำต้นแบน ค่อนข้างทอดนอน ปลายยอดตั้ง กอค่อนข้างแผ่ออก ข้อที่ติดโคนต้นงอเอนเข้าเล็กน้อย ใบเป็นแบบรูปใบดาบ (ensiform) โคนตัด ปลายใบแหลม (acute) หน้าใบมีขนสั้น ๆ หลังใบไม่มีขน ใบสีเขียวเข้มมีสีม่วงแดงปน ผิวใบค่อนข้างมัน มีลักษณะย่นเป็นแห่ง ๆ และหยาบเล็กน้อย เส้นกลางใบ (mid rib) ยาวตลอดจากโคนถึงปลายใบ ขอบใบสีม่วงแดงหยักแบบฟันเลื่อยถี่สั้น ๆ (serrulate) ลิ้นใบแบบเป็นแผ่นเยื่อขอบลุ่ยเป็นเส้น ๆ (membranous-frayed) กาบใบ (sheath) เรียบสีเขียวอมม่วงแดง ลักษณะกาบใบบีบตัวแบนเป็นสัน ออกดอกเดือน เมษายน-มกราคม ช่อดอกออกที่ปลายยอดแบบช่อกระจะ (raceme) มีช่อดอกย่อยแนบไปกับแกนช่อดอก กลุ่มดอกย่อย (spikelet) ไม่มีก้านดอก ดอกเกิดสลับกันบนแกน (rachis) ด้านเดียว มี 12-19 ดอกต่อหนึ่งช่อ ดอกอ่อนสีเขียวอมม่วงจาง ๆ รูปไข่ค่อนข้างกลม ยาวประมาณ 4 มิลลิเมตร กว้างประมาณ 2.5 มิลลิเมตร มีกาบหุ้มดอก (glume) สีเขียว 2 อัน อันบนยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร อันล่างยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร ที่ฐานกลุ่มดอกมีขนแข็ง (bristle) แผ่เป็นแผ่นติดกันเกิดเป็นกระพุ้ง(involucre) อับเรณู (anther) สีเหลือง ก้านชูอับเรณู (filament) สีม่วงอมแดง ดอกแก่สีขาวอมเขียวอ่อน ๆขั่วดอกเหนียว ร่วงยาก

- ต้นสูง 39.22-56.62 เซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางลำต้น 7.35-9.37 มิลลิเมตร ใบยาว 20.36-28.84 เซนติเมตร กว้าง 0.92-1.08 เซนติเมตร กาบใบยาว 7.47-10.63 เซนติเมตร ช่อดอกออกที่ปลายยอดแบบช่อกระจะ (raceme) มีช่อดอกย่อยแนบไปกับแกนช่อดอก ระยะห่างกันประมาณ 3.4-6.2 เซนติเมตรต่อช่อ ช่อดอกรวมยาว 47.66-66.66 เซนติเมตร มี 8-11 ช่อดอกย่อย ความยาวช่อดอกย่อย 1.64-2.42 เซนติเมตร

- ไทย

- ชัยนาท, แพร่, ลำปาง

- ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาหารสัตว์นครราชสีมา, ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาหารสัตว์ลำปาง