- ไม้ต้นผลัดใบ สูง ๑๒ - ๒๕ เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มทรงกลมยาว เปลือกเรียบสีเทาอมน้ำตาล ใบเดี่ยว ออกตรงข้ามเป็นคู่สลับฉาก แผ่นใบเว้า ๓ แฉกแต่ละแฉกปลายแหลม ใบเปลี่ยนเป็นสีแดงหรือสีอิฐช่วงผลัดใบในฤดูหนาว (พฤศจิกายน-ธันวาคม) ผลิใบอ่อนสีน้ำตาลแดง ดอกออกเป็นช่อสั้นๆ ตามปลายกิ่ง ดอกเล็ก สีขาว ฐานดอกมีต่อมน้ำหวานรูปวงกลมสีแดง ผล เป็นผลแห้ง รูปไข่ ส่วนบนเป็นปีกยาว ปลายมนสีแดง

- ไม้ต้น สูงได้ถึง 15 ม. กิ่งเกลี้ยง ใบรูปฝ่ามือมี 3 แฉก ด้านกว้างส่วนมากยาวกว่าด้านยาว ยาว 6–15 ซม. โคนกลมหรือเว้าตื้น ขอบเรียบ เส้นแขนงใบรูปฝ่ามือ ก้านใบยาว 1.5–4.5 ซม. เปลี่ยนเป็นสีแดงก่อนร่วง ช่อดอกแบบช่อเชิงหลั่น ออกสั้น ๆ ตามปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงสีแดง ยาวประมาณ 2 มม. ด้านนอกมีขนสั้นนุ่ม กลีบดอกสีขาว ยาวเท่า ๆ กลีบเลี้ยง ก้านดอกยาว 1.5–2 ซม. ก้านชูอับเรณูยาว 3–4 มม. ในดอกเพศผู้ อับเรณูสีแดง จานฐานดอกอยู่ด้านนอกวงเกสรเพศผู้ เกลี้ยง ผลรูปไข่ กว้างประมาณ 7 มม. ยาวประมาณ 5 มม. ปีกยาว 3–5 ซม.

- ไม้ต้น

- พบในประเทศพม่า และเวียดนาม ในประเทศไทยพบทางภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ตามป่าดิบเขาที่แน่นทึบใกล้ลำธาร หรือบนภูเขาหินทราย เช่น ภูกระดึง และภูหลวง

- Burma, Vietnam, N & NE Thailand: Chiangmai, Nan, Loei)

- ไม้ต้น

- กำแพงเพชร, ตาก

- คลองวังเจ้า