- เป็นไม้ต้นขนาดกลาง ไม่ผลัดใบ สูง 10-20 เมตร ลำต้นเปลา โคนต้นอาจมีพูพอนบ้าง เปลือกสีน้ำตาลคล้ำ เรียบ เรือนยอดเป็นพุ่มค่อนข้างทึบ ใบ เป็นช่อ ติดเรียงสลับ ยาว 20-30 ซม. ใบย่อยรูปขอบขนาน แกมรูปไข่กลับ ติดตรงข้าม 1-3 คู่ กว้าง 3-8 ซม. ยาว 10-20 ซม. โคนใบมน และเบี้ยว เนื้อใบหนา หลังใบเกลี้ยงเป็นมัน ท้องใบสีจาง ขอบใบเรียบ ดอก ขนาดเล็ก สีขาวอมเขียว ออกรวมกันเป็นช่อโต ๆ ตามปลายกิ่ง ทุกส่วนของช่อมีขนสีเทาทั่วไป โคนกลีบรองดอกติดกันเป็นรูปถ้วยปากกว้าง ปลายแยกเป็น 5 แฉก มีขนนุ่มทั้งสองด้าน กลีบดอกไม่มี เกสรผู้มี 5 อัน รังไข่กลม มีขนปกคลุม ผล รูปรีหรือค่อนข้างกลม โต วัดผ่าศูนย์กลาง 1.5-2 ซม. ยาว 2.5-3 ซม. ผิวขรุขระเป็นปมเล็ก ๆ กระจายทั่วไป ผลอ่อนสีเขียว พอแก่จัดออกสีแดงเข้มแต่ละผลมีเมล็ดเดียว มีเนื้อเยื่อใส ๆ และน้ำหุ้มเมล็ด

- ต้น: ไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ สูง 10-30 เมตร ไม้ผลัดใบ เรือนยอดพุ่มกลม ใบ: ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ เรียงเวียน มีใบย่อย 3-5 คู่ เรียงตรงข้ามกัน ใบย่อยรูปขอบขนานหรือรูปหอก ปลายใบย่อยแหลม ฐานใบย่อยเบี้ยว ขอบเรียบหรือเป็นคลื่น ท้องใบสีเขียวนวล ผิวใบเกลี้ยง ดอก: ช่อดอกแบบแยกแขนงเกิดที่ปลายกิ่ง ดอกสีขาวอมเขียว กลีบเลี้ยงรูปถ้วยปลายแยกเป็น 5 แฉก ไม่มีกลีบดอก เกสรเพศผู้ 5 อัน รังไข่ 1 ช่อง ผล: ผลสุกสีแดง เปลือกผลแยกจากเนื้อเมล็ด เปลือก: เปลือกนอกสีน้ำตาลเทา เปลือกเรียบหรือแตกแบบสะเก็ด เปลือกในสีน้ำตาลแดง ผิวเปลือกในสีเขียวชัด

- เป็นพรรณไม้ป่าดงดิบ และพบขึ้นตามป่าเบญจพรรณชื้นบ้าง ตามที่ใกล้แหล่งน้ำที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 100-800 เมตร ในภาคต่าง ๆ ทั่วประเทศ

- พื้นที่ชุ่มน้ำบึงโขงหลง

- อำเภอสองแคว

- ป่าดอยอินทนนท์, และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

- เขาท่าเพชร

- แหลมขาม

- เขาเหรง

- คุ้งกระเบน

- ป่ากราด

- ป่าเขาภูหลวง

- ภูสันเขียว

- ชนแดน

- แก่งกระจาน

- เขาคิชฌกูฏ

- เขาวง

- เขานัน

- เขาย่า

- เขาพระวิหาร

- เขาสิบห้าชั้น

- เขาใหญ่

- ตะรุเตา

- ทะเลบัน

- ทับลาน

- ทุ่งแสลงหลวง

- ไทรทอง

- น้ำตกพลิ้ว

- น้ำตกพาเจริญ

- น้ำตกโยง

- ปางสีดา

- นายอย

- ภูผาเทิบ

- ภูสวนทราย

- ลำคลองงู

- ศรีสัชนาลัย

- สันกาลาคีรี

- เอราวัณ

- กะทูน

- เขาชมภู่

- เขาบรรทัด

- บางคราม

- เขาสนามเพรียง

- เขาสอยดาว

- เขาอ่างฤาไน

- คลองเครือหวาย

- คลองนาคา

- คลองพระยา

- คลองยัน

- คลองแสง

- ควนแม่ยายหม่อน

- ซับลังกา

- ดงใหญ่

- ดอยผาช้าง

- ห้วยใหญ่

- โตนงาช้าง

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- น้ำปาด

- ยอดมน

- ผาผึ้ง

- พนมดงรัก

- ภูขัด

- ภูเขียว

- ภูผาแดง

- ภูทอง

- ภูวัว

- ภูสีฐาน

- ภูหลวง

- แม่ตื่น

- แม่น้ำภาชี

- แม่แสะ

- ยอดโดม

- ลำน้ำน่านฝั่งขวา

- เวียงลอ

- สลักพระ

- ห้วยขาแข้ง

- ห้วยสำราญ

- ห้วยศาลา

- อมก๋อย

- อุ้มผาง

- บาลา

- หนองคาย

- ตาพระยา

- สุรินทร์

- ไร่

- จังหวัดลำปาง

- น่าน

- เชียงใหม่

- สุราษฎร์ธานี

- สงขลา

- จันทบุรี

- นครราชสีมา

- อุตรดิตถ์

- เพชรบูรณ์

- เพชรบุรี, ประจวบคีรีขันธ์

- ระยอง, จันทบุรี

- นครศรีธรรมราช

- พัทลุง

- อุบลราชธานี, ศรีสะเกษ

- สระบุรี, นครราชสีมา, ปราจีนบุรี, นครนายก

- สตูล

- นครราชสีมา, ปราจีนบุรี

- เพชรบูรณ์, พิษณุโลก

- ชัยภูมิ

- ตาก

- สระแก้ว

- อุบลราชธานี

- มุกดาหาร

- เลย

- กาญจนบุรี

- สุโขทัย

- ชลบุรี

- ตรัง, พัทลุง, สตูล, สงขลา

- กระบี่, ตรัง

- กำแพงเพชร

- ฉะเชิงเทรา, ชลบุรี, ระยอง, จันทบุรี, สระแก้ว

- สุราษฎร์ธานี, ระนอง

- กระบี่, สุราษฎร์ธานี

- ชุมพร, ระนอง

- ลพบุรี

- บุรีรัมย์

- พะเยา, น่าน

- ชัยภูมิ, เพชรบูรณ์

- สตูล, สงขลา

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- ศรีสะเกษ

- พิษณุโลก

- บึงกาฬ

- กาฬสินธุ์

- เลย, เพชรบูรณ์

- ราชบุรี

- แพร่, อุตรดิตถ์

- พะเยา

- อุทัยธานี, กาญจนบุรี, ตาก

- สุรินทร์

- ยะลา, นราธิวาส

- หนองคาย

- บุรีรัมย์, สระแก้ว

- ศรีสะเกษ, อุดรธานี

- ลำปาง

- เป็นไม้ต้นขนาดกลาง ไม่ผลัดใบ สูง 10-20 เมตร ลำต้นเปลา โคนต้นอาจมีพูพอนบ้าง เปลือกสีน้ำตาลคล้ำ เรียบ เรือนยอดเป็นพุ่มค่อนข้างทึบ ใบ เป็นช่อ ติดเรียงสลับ ยาว 20-30 ซม. ใบย่อยรูปขอบขนาน แกมรูปไข่กลับ ติดตรงข้าม 1-3 คู่ กว้าง 3-8 ซม. ยาว 10-20 ซม. โคนใบมน และเบี้ยว เนื้อใบหนา หลังใบเกลี้ยงเป็นมัน ท้องใบสีจาง ขอบใบเรียบ ดอก ขนาดเล็ก สีขาวอมเขียว ออกรวมกันเป็นช่อโต ๆ ตามปลายกิ่ง ทุกส่วนของช่อมีขนสีเทาทั่วไป โคนกลีบรองดอกติดกันเป็นรูปถ้วยปากกว้าง ปลายแยกเป็น 5 แฉก มีขนนุ่มทั้งสองด้าน กลีบดอกไม่มี เกสรผู้มี 5 อัน รังไข่กลม มีขนปกคลุม ผล รูปรีหรือค่อนข้างกลม โต วัดผ่าศูนย์กลาง 1.5-2 ซม. ยาว 2.5-3 ซม. ผิวขรุขระเป็นปมเล็ก ๆ กระจายทั่วไป ผลอ่อนสีเขียว พอแก่จัดออกสีแดงเข้มแต่ละผลมีเมล็ดเดียว มีเนื้อเยื่อใส ๆ และน้ำหุ้มเมล็ด

- ไม้ต้น

- การเพาะเมล็ด

- พบทั่วไปในป่าดิบแล้งและอาจมีขึ้นตามป่าผสมผลัดใบชื้นบ้าง พบขึ้นตามบริเวณใกล้แหล่งน้ำที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 100-800 เมตร

- เนื้อไม้สีแดงหรือน้ำตาลแดง เนื้อละเอียด เหนียวแข็ง ใช้ทำเครื่องใช้ทางการเกษตร เช่น หัวหมูและคันไถ ด้ามเครื่องมือ ผลแก่ใช้รับประทานเป็นผลไม้ รสเปรี้ยวอมหวาน

- ทานเหมือนผลไม้ ผลของบักแงว หรือ ผลของลิ้นจี่ป่า มีรสเปรี้ยวอมหวาน จึงช่วยทำให้ชุ่มคอ แก้ไอ และใช้เป็นยาระบายท้อง ช่วยในการย่อยอาหารได้ และมีสารต้านอนุมูลอิสระ ช่วยกระตุ้นภูมิคุ้มกันในร่างกาย และควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)