- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- ผาแต้ม

- เขานัน

- เขาย่า

- เขาสิบห้าชั้น

- ตะรุเตา

- น้ำตกโยง

- กะทูน

- เขาบรรทัด

- คลองพระยา

- คลองยัน

- ดอยเวียงหล้า

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- ภูขัด

- ภูเขียว

- แม่ตื่น

- แม่ยวมฝั่งขวา

- ลุ่มน้ำปาย

- ห้วยสำราญ

- อุทยานเสด็จในกรมหลวงชุมพร

- อุ้มผาง

- จังหวัดสงขลา

- ไม้พุ่ม

- ไม้พุ่ม/ไม้ต้นขนาดเล็ก

- อุบลราชธานี

- นครศรีธรรมราช

- พัทลุง

- จันทบุรี

- สตูล

- ตรัง, พัทลุง, สตูล, สงขลา

- กระบี่, สุราษฎร์ธานี

- สุราษฎร์ธานี

- แม่ฮ่องสอน

- กาญจนบุรี, ตาก

- พิษณุโลก

- ชัยภูมิ

- ตาก

- สุรินทร์

- ชุมพร

- สงขลา

- ไม้พุ่มหรือไม้ต้นขนาดเล็ก ลำต้น สูง 3-5 เมตร ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 5-8 เซนติเมตร ลักษณะลำต้นเกลี้ยง ใบ ใบประกอบแบบขนนก ใบย่อยมี 3-5 ใบ รูปขอบขนานแกมรูปไข่หรือรูปรี ขนาด 7-10 x 8-22 เซนติเมตรปลายใบแหลม โคนใบสอบ หรือเว้าเล็กน้อย ขอบใบหยักซี่ฟัน ดอก สีขาวอมเขียว ออกเป็นช่อแยกแขนง ช่อดอกยาว 15-20 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงยาว 0.2-0.3 เซนติเมตร เชื่อมติดกันที่โคน ผล รูปกลมแป้น ผิวบาง มีเนื้อนุ่ม สีม่วงดำ

- ไม้พุ่ม รอเลื้อย หรือไม้ต้น สูงได้ถึง 7 ม. กิ่งมีช่องอากาศ หูใบมีปีกรูปไข่กลับ ยาวได้ถึง 6 ซม. ใบประกอบ 1-3 ชั้น ใบประกอบย่อยมีได้ถึง 4 คู่ แกนกลางยาว 9-70 ซม. ก้านยาว 7-34 ซม. ใบย่อยรูปไข่ แกมรูปขอบขนานหรือรูปใบหอก ยาวได้ถึง 30 ซม. ขอบจักซี่ฟัน ก้านใบยาว 0.2-2 ซม. ช่อดอกส่วนมากยาวได้ถึง 27 ซม. แผ่กว้าง ก้านช่อยาวได้ถึง 10 ซม. ดอกสีเขียวอ่อนหรืออมเหลือง ก้านดอกยาว 0.5-1.5 มม. กลีบเลี้ยงรูปถ้วยยาวประมาณ 2 มม. ปลายจักตื้น ๆ กลีบดอกยาว 3-4 มม. แฉกลึกประมาณกึ่งหนึ่ง หลอดเกสรเพศผู้ที่เป็นหมันยาว 1.2-2.2 มม. โคนแยกกัน ก้านชูอับเรณูยาวประมาณ 1 มม. ก้านเกสรเพศเมียยาว 1-2 มม. ผลจักเป็นพูเล็กน้อย เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.9-1 ซม. ผลแก่สีน้ำตาลแดง

- มีเขตการกระจายพันธุ์ในอินเดีย เนปาล พม่า บังกลาเทศ ภูมิภาคอินโดจีน ภูมิภาคมาเลเซีย ไปจนถึงออสเตรเลียและฟิจิ ส่วนในประเทศไทยพบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วทุกภาค โดยมักพบขึ้นตามป่าดิบ ป่าผลัดใบ และตามป่าเต็งรัง บนพื้นที่ตั้งแต่ระดับน้ำทะเลจนถึงที่ความสูงประมาณ 1,400 เมตร

- ขึ้นหลากหลายสภาพป่า ความสูงถึงประมาณ 2000 เมตร พบป่าเต็งรัง ชอบแสงแดดรำไร ใต้ร่มไม้ใหญ่ ขึ้นได้ดีในดินร่วนปนทราย