- ไม้ต้นผลัดใบ สูง 7-15 ม. กิ่งอ่อนมีขนปกคลุม ใบประกอบแบบ ขนนกปลายคี่ เรียงแบบเวียน ใบย่อย 5-7 ใบ เรียงตรงข้าม รูปไข่ ช่อดอกแบบกระจะ ออกที่ซอกใบ กลีบเลี้ยงและกลีบดอกมี 4-5 กลีบ สีเหลืองอ่อน ผลรูปรี ขนาดประมาณ 0.7 ซม. เมื่อสุก สีส้มหรือสีแดง ออกดอกเดือน ม.ค.-มี.ค.

- ไม้ต้น

- ไม้ต้น สูงได้ถึง 15 ม. แยกเพศต่างต้น กิ่งแก่มีช่องอากาศ มีขนรูปดาวและขนสั้นนุ่มตามกิ่งอ่อน และแผ่นใบด้านล่าง ใบประกอบเรียงเวียน ยาว 10-30 ซม. ใบย่อยมี 3-7 คู่ รูปไข่หรือแกมรูปขอบขนาน ยาว 2.5-10 ซม. ปลายแหลมยาว โคนเบี้ยว ก้านใบย่อยยาว 1-5 มม. ใบปลายยาวได้ถึง 2 ซม. ช่อดอกคล้ายช่อเชิงลดแยกแขนง ออกที่ปลายกิ่งก่อนผลิใบ ช่อดอกเพศผู้ยาว 15-30 ซม. ช่อดอกเพศเมียสั้นกว่า ใบประดับขนาดเล็ก ดอกสีเหลือง มักมีปื้นสีม่วงอมแดง กลีบเลี้ยงและกลีบดอกอย่างละ 4 กลีบ เรียงซ้อนเหลื่อม กลีบเลี้ยงรูปไข่ ยาว 1.5-2 มม. ขอบมีขนครุย กลีบดอกรูปขอบขนานแกมรูปไข่ ยาว 2-2.5 มม. ปลายพับงอกลับ เกสรเพศผู้ 8 อัน อับเรณูติดด้านหลัง จานฐานดอกเป็นวง รังไข่เกลี้ยง มี 4 ช่อง แต่ละช่องมีออวุล 1 เม็ด ก้านเกสรเพศเมีย 4 อัน ผลแบบผนังชั้นในแข็ง รูปขอบขนาน ยาว 0.8-1 ซม. สุกสีม่วงอมแดง เมล็ดส่วนมากเจริญเพียงเมล็ดเดียว

- ไม้ต้น สูงได้ถึง 13 เมตร เปลือกสีเขียวแกมเทา แตกเป็นสะเก็ดรูปสี่เหลี่ยม เนื้อไม้มียางใส ใบประกอบแบบขนนก ปลายคี่ เรียงสลับ ใบย่อยเรียงตรงข้าม ใบย่อยมี 7-9 ใบ ใบย่อยที่ปลายมีขนาดใหญ่กว่าใบย่อยอื่นๆ ใบย่อย 5-11 ใบ ยาว 5-7 เซนติเมตร กว้าง 2.5-3.5 เซนติเมตร เรียงแบบตรงข้าม รูปไข่แกมใบหอก ฐานใบมนถึงเฉียง ปลายใบแหลมถึงแหลมเป็นหาง ขอบใบเรียบ ฐานใบมนเบี้ยว ผิวใบทั้งสองด้านมีขนนุ่ม ใบอ่อนสีน้ำตาลแดง ก่อนออกดอกใบจะร่วงทั้งต้น ช่อดอกแบบช่อเชิงลด ออกที่ซอกใบใกล้ปลายยอด ดอกจะห้อยลงจากกิ่ง ดอกมีขนาดเล็กสีเหลืองอ่อน มีกลิ่นหอม กลีบดอก มี 4-5 กลีบ แยกกัน รูปขอบขนาน สีเหลืองอมเขียว ดอกแยกเพศ ดอกเพศผู้ใหญ่กว่าดอกเพศเมีย เกสรเพศผู้มี 8 อัน เกสรเพศเมีย มีรังไข่เหนือวงกลีบ ก้านช่อดอก ยาว 9-14 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงมี 4 กลีบ แยกจากกัน รูปไข่ สีเหลืองอมเขียว ผลสดรูปไข่หรือกลมรี กว้างประมาณ 0.7 เซนติเมตร ยาว 1-1.5 เซนติเมตร มีเมล็ดเดียวแข็งมาก ผลสุกสีแดง ออกดอกราวเดือนมกราคม ถึงมีนาคม

- -

- พื้นที่ชุ่มน้ำบึงราชนก/พิษณุโลก

- อุตรดิตถ์,แพร่

- แพร่,น่าน

- พะเยา,น่าน

- เชียงใหม่

- มุกดาหาร

- ราชบุรี

- พิษณุโลก

- สระบุรี

- อุตรดิตถ์

- เชียงราย

- ลำปาง

- พะเยา, เชียงราย

- นครราชสีมา

- แม่ฮ่องสอน

- เพชรบูรณ์

- กาญจนบุรี

- สระบุรี, นครราชสีมา, ปราจีนบุรี, นครนายก

- ลำพูน, ลำปาง

- ลำปาง, ลำพูน

- พะเยา

- เชียงราย, ลำปาง, พะเยา

- ตาก

- ชัยภูมิ

- ขอนแก่น, ชัยภูมิ

- อุบลราชธานี

- สุพรรณบุรี

- เลย

- สกลนคร, กาฬสินธุ์

- ขอนแก่น

- มุกดาหาร, ยโสธร, อำนาจเจริญ

- ลำพูน, เชียงใหม่

- เชียงราย, พะเยา

- ลำปาง, ตาก

- สุโขทัย

- น่าน

- กำแพงเพชร

- จันทบุรี

- ฉะเชิงเทรา, ชลบุรี, ระยอง, จันทบุรี, สระแก้ว

- ลพบุรี

- พะเยา, น่าน

- แพร่

- ชัยภูมิ, เพชรบูรณ์

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- แพร่, อุตรดิตถ์

- อุทัยธานี, กาญจนบุรี, ตาก

- สุรินทร์

- ศรีสะเกษ

- หนองคาย

- บุรีรัมย์, สระแก้ว

- ป่าชุมชนอาลอ-โดนแบน

- ฉะเฉิงเทรา

- สมุทรปราการ

- อุตรดิตถ์, แพร่

- น่าน

- พะเยา, น่าน

- ป่าดอยอินทนนท์, และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

- ภูผาเทิบ

- เขาประทับช้าง

- เขาพนมทอง

- เขาวงจันแดง

- เขาหน้าผาตั้งและเขาตาพรม

- ดอนศิลา

- ดอยพระบาท

- ทับพญาลอ

- ป่าเขาภูหลวง

- ภูสันเขียว

- ลุ่มน้ำปายฝั่งซ้าย

- ชนแดน

- อุทยานสมเด็จพระศรีนครินทร์กาญจนบุรี

- ขุนแจ

- เขาค้อ

- เขาใหญ่

- เขื่อนศรีนครินทร์

- แจ้ซ้อน

- เฉลิมพระเกียรติไทยประจัน

- ดอยขุนตาล

- ดอยจง

- ดอยภูนาง

- ดอยหลวง

- ตากสินมหาราช

- ตาดโตน

- ถ้ำผาไท

- ไทรทอง

- น้ำตกพาเจริญ

- น้ำตกแม่สุรินทร์

- น้ำพอง

- ป่าหินงาม

- ผาแต้ม

- พุเตย

- ภูกระดึง

- ภูซาง

- ภูพาน

- ภูแลนคา

- ภูเวียง

- ภูสระดอกบัว

- แม่ตะไคร้

- แม่ปืม

- แม่วะ

- แม่วาง

- รามคำแหง

- ลานสาง

- ลำคลองงู

- ศรีน่าน

- ศรีลานนา

- ศรีสัชนาลัย

- สาละวิน

- เอราวัณ

- เขาสนามเพรียง

- เขาสอยดาว

- เขาอ่างฤาไน

- คลองเครือหวาย

- เชียงดาว

- ซับลังกา

- ดอยผาช้าง

- ดอยผาเมือง

- ดอยเวียงหล้า

- ห้วยใหญ่

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- น้ำปาด

- ผาผึ้ง

- ภูขัด

- ภูเขียว

- ภูกระแต

- ภูผาแดง

- แม่จริม

- แม่ตื่น

- แม่น้ำภาชี

- แม่ยวมฝั่งขวา

- แม่แสะ

- ลำน้ำน่านฝั่งขวา

- ลุ่มน้ำปาย

- เวียงลอ

- สลักพระ

- สะเมิง

- สันปันแดน

- ห้วยขาแข้ง

- ห้วยสำราญ

- ห้วยศาลา

- อมก๋อย

- อุ้มผาง

- หนองคาย

- ตาพระยา

- สุรินทร์

- จังหวัดลำปาง

- จังหวัดสมุทรปราการ

- จังหวัดขอนแก่น

- ไม้ต้น

- ไม้ยืนต้น

- ขึ้นตามป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง และเขาหินปูน ความสูงถึงประมาณ 1100 เมตร

- สมุนไพร,เปลือกต้น ใช้แก้ปวด รักษาบาดแผล แก้รอยฟกซ้ำ แผลพุพอง

- เปลือกต้นมีรสขม ใช้เป็นยาธาตุ ช่วยทำให้เจริญอาหาร เปลือกใช้เป็นยาต้มรักษาธาตุพิการและอ่อนเพลีย ช่วยแก้อาการปวดประสาท น้ำที่ได้จากเปลือกสดๆ ใช้เป็นยาหยอดตารักษาอาการตาเจ็บ ตาอักเสบรุนแรง ใช้รักษาอาการปวดฟัน แก่นมีรสหวานมีสรรพคุณช่วยแก้เสมหะ แก้เสมหะเหนียว แก่นอ้อยช้างใช้ปรุงเป็นยาแต่งรสเพราะมีรสหวานช่วยบรรเทาอาการกระหายน้ำ ทำให้ชุ่มชื่นในลำคอ เกิดความชุ่มชื่นในอก ตำรายาพื้นบ้านอีสานจะใช้ใบอ้อยช้างผสมกับใบไพล ใบหวดหม่อน แล้วนำมาบดให้เป็นผงกินกับน้ำเช้าเย็น เป็นยาแก้ไอเป็นเลือด หรือจะใช้ยางที่ปูดจากลำต้น นำมาผสมกับยางที่ปูดจากลำต้นมะกอก ฝนกับน้ำดื่มก็มีสรรพคุณเป็นยาแก้ไอเป็นเลือดเช่นกัน ช่วยแก้อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ รากหรือเปลือกต้นนำมาต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้ท้องเสีย

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)