- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- เขื่อนหิน

- เชียงราย

- สุรินทร์

- ยโสธร, อำนาจเจริญ, อุบลราชธานี

- เชียงราย

- ป่าชุมชนอาลอ-โดนแบน

- พื้นที่ลุ่มน้ำลำเซบาย, ลำเซบายตอนกลาง

- เป็นปลาที่มีอุปนิสัยชอบดูดกินตะไคร่ที่เกาะตามพื้นก้นตู้ ก้อนหินและใบไม้ มีลักษณะ ลำตัวยาวเรียวแบนข้างเล็กน้อย สันหลังโค้งสูง ส่วนท้องแบน สีลำตัวและครีบทุกครีบสีดำสนิท หรือสีน้ำเงินอมดำหรือเทาอมน้ำตาล ในปลาที่มีอายุมากบริเวณของเกล็ดที่อยู่บริเวณด้านข้างลำตัวมีจุดสีแดง ด้านล่างของส่วนหัวและบริเวณท้องจะมีสีจางกว่าบริเวณหลังและบริเวณด้านข้างลำตัว ปากอยู่ต่ำ ยืดหดได้และมีลักษณะแบบปากดูด ริมฝีปากบนและล่างหยัก มีหนวด 2 คู่ ครีบหลังมีขนาดใหญ่และสูงมาก เมื่อเปรียบเทียบกับความยาวของหัวและความลึกของลำตัว พบว่าความสูงของครีบหลังมีมากกว่าความยาวของหัวและยาวเท่า ๆ กับ หรือยาวกว่าความลึกของลำตัว ครีบท้องยาวถึงตอนต้นของครีบก้นครีบหางเว้าลึก ปลากาดำขนาดใหญ่นิยมนำมาบริโภค เนื่องจากมีรสชาติดี ลูกปลาขนาดเล็กนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ขนาดเฉลี่ยความยาวประมาณ 25 ซม.

- แม่น้ำและอ่างเก็บน้ำทุกภาคของประเทศไทย และพบในประเทศลาว เขมร และอินโดนีเซีย ที่เกาะสุมาตรา ชวา และบอร์เนียว

- อาหาร

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด Least Concern: LC (IUCN, 2012)

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด Least Concern: LC (ONEP, 2568)