- ไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงประมาณ 20-40 เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มทึบกลม เปลือกสีน้ำตาลดำ ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปไข่แกมรูปหอก กว้าง 3-6 ซม. ยาว 10-14 ซม. เนื้อใบค่อนข้างหนา ปลายใบเรียว โคนใบมนและเบี้ยว หลังใบมีต่อมอยู่ตามง่ามแขนงเส้นใบ ดอกเล็กสีขาว ออกเป็นช่อยาวๆ ตามง่ามใบและปลายกิ่ง กลิ่นหอม มีขนนุ่ม กลีบรองดอกเป็นถ้วยเล็ก กลีบดอก 5 กลีบ โคนกลีบเชื่อมติดกัน ผลกลมหรือรูปไข่เกลี้ยง ปลายมนเป็นติ่ง ขนาดผ่าศูนย์กลาง 0.6 ซม. ยาว 1 ซม.ปีกยาว 1 คู่ รูปใบพาย ปลายปีกกว้างค่อยๆ สอบเรียวมาทางโคนปีก เส้นปีกตามยาวมี 7 เส้น ปีกสั้น มีความยาวไม่เกินความยาวของตัวผล

- จัดเป็นไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบขนาดใหญ่ ลำต้นเปลาตรง มีความสูงของต้นประมาณ 20-40 เมตร วัดรอบได้ถึงหรือกว่า 300 เซนติเมตร ลักษณะของเรือนยอดเป็นทรงพุ่มทึบ กลม หรือเป็นรูปเจดีย์แบบต่ำๆ เปลือกต้นหนาเป็นสีน้ำตาลดำ แตกเป็นสะเก็ด กะพื้นเป็นสีน้ำตาลอ่อน ส่วนแก่นไม้ตะเคียนเป็นสีน้ำตาลแดง ลักษณะของไม้ตะเคียน เนื้อไม้เป็นสีเหลืองหม่นหรือสีน้ำตาลอมสีเหลือง มักมีเส้นสีขาวหรือเทาขาวผ่านเสมอ ซึ่งเป็นท่อน้ำมันหรือยาง เนื้อไม้มีความละเอียดปานกลาง เสี้ยนมักสน ไม้แข็ง เหนียว ทนทานและเด้งตัวได้มาก

- พบขึ้นในพม่า ลาว ตอนใต้ของเวียดนาม กัมพูชา ไทยและมาเลเซีย พบขึ้นตามป่าดิบใกล้ลำธาร ที่ความสูง 100-800 เมตร จากระดับน้ำทะเล

- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- ป่าดอยอินทนนท์, และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

- เขาพนมทอง

- ภูสันเขียว

- ชนแดน

- เขานัน

- คลองวังเจ้า

- ดอยภูนาง

- ดอยหลวง

- ตาดโตน

- น้ำโสม

- น้ำตกทรายขาว

- สุไหงปาดี

- ภูกระดึง

- นายอย

- ภูซาง

- ภูพาน

- แม่ปืม

- ศรีสัชนาลัย

- หมู่เกาะชุมพร

- กะทูน

- เขาชมภู่

- เขาบรรทัด

- เขาสอยดาว

- คลองเครือหวาย

- คลองนาคา

- คลองพระยา

- คลองยัน

- คลองแสง

- ควนแม่ยายหม่อน

- ซับลังกา

- ดงใหญ่

- ดอยผาช้าง

- ดอยเวียงหล้า

- โตนปริวรรต

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- ภูกระแต

- ภูผาแดง

- แม่จริม

- แม่ตื่น

- แม่น้ำภาชี

- แม่ยวมฝั่งขวา

- ลำน้ำน่านฝั่งขวา

- ลุ่มน้ำปาย

- เวียงลอ

- สลักพระ

- ห้วยขาแข้ง

- ห้วยสำราญ

- อุทยานเสด็จในกรมหลวงชุมพร

- อุ้มผาง

- บาลา

- สุราษฎร์ธานี

- ตาพระยา

- สุรินทร์

- ไร่

- จังหวัดสมุทรปราการ

- จังหวัดนนทบุรี

- อำเภอธารโต, อำเภอบันนังสตา, จังหวัดยะลา

- จังหวัดสงขลา

- เชียงใหม่

- พิษณุโลก

- อุตรดิตถ์

- เพชรบูรณ์

- นครศรีธรรมราช

- กำแพงเพชร, ตาก

- พะเยา

- เชียงราย, ลำปาง, พะเยา

- ชัยภูมิ

- อุดรธานี, เลย, หนองคาย

- ปัตตานี

- นราธิวาส

- เลย

- อุบลราชธานี

- พะเยา, เชียงราย

- สกลนคร, กาฬสินธุ์

- เชียงราย, พะเยา

- สุโขทัย

- ชุมพร

- ชลบุรี

- ตรัง, พัทลุง, สตูล, สงขลา

- จันทบุรี

- สุราษฎร์ธานี, ระนอง

- กระบี่, สุราษฎร์ธานี

- สุราษฎร์ธานี

- ชุมพร, ระนอง

- ลพบุรี

- บุรีรัมย์

- พะเยา, น่าน

- แม่ฮ่องสอน

- พังงา

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- ตาก

- ราชบุรี

- แพร่, อุตรดิตถ์

- กาญจนบุรี

- อุทัยธานี, กาญจนบุรี, ตาก

- สุรินทร์

- ยะลา, นราธิวาส

- บุรีรัมย์, สระแก้ว

- ป่าชุมชนอาลอ-โดนแบน

- ฉะเฉิงเทรา

- สมุทรปราการ

- นนทบุรี

- ยะลา

- สงขลา

- - ต้นตะเคียนทอง : เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ไม่ผลัดใบ สูง 20 - 40 เมตร ลำต้นเปลาตรง เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ กลม หรือรูปเจดีย์
- เปลือก : หนาสีน้ำตาลดำแตกเป็นสะเก็ด กระพี้สีน้ำตาลอ่อน แก่นสีน้ำตาลอมเหลือง
- ใบ : เป็นใบเดี่ยวรูปไข่แกมรูปหอกหรือรูปดาบ เนื้อใบค่อนข้างหนา ปลายใบเรียว โคนใบมนป้านและเบี้ยว หลังใบมีตุ่มเกลี้ยง ปลายโค้งแต่ไม่จรดกัน
- ดอก : ออกดอกขนาดเล็ก สีขาว ออกเป็นช่อยาวตามง่ามใบและปลายกิ่ง กลิ่นหอม
- ผล รูปไข่ เกลี้ยง ปลายมนเป็นติ่งคล้ายหนามแหลม ภายในกลีบรองดอกที่ขยายตัวออกเป็นปีก รูปใบพาย

- ใบ - เป็นใบเดี่ยว ลักษณะของใบเป็นรูปไข่แกมรูปใบหอกหรือรูปดาบ ปลายใบเรียว ส่วนโคนใบมนป้านและเบี้ยว ใบมีขนาดกว้างประมาณ 3-6 เซนติเมตรและยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร แผ่นใบบางแต่ค่อนข้างเหนียว หลังใบเกลี้ยงเป็นมัน ท้องใบมีตุ่มหูดหรือตุ่มดอมเมเซียเกลี้ยง ๆ อยู่ตามง่ามแขนงของใบ ใบมีเส้นแขนงใบประมาณ 9-13 คู่ ปลายโค้งแต่ไม่จรดกัน เชื่อมใบย่อยเชื่อมกันเป็นขั้นบันไดส่วนหูใบมีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม
ดอก - ออกดอกเป็นช่อยาวแบบช่อแยกแขนงตามปลายกิ่งและตามง่ามใบ มีดอกย่อยอยู่ช่อละประมาณ 40-50 ดอก ช่อดอกมีความยาวประมาณ 5-7 เซนติเมตร ดอกเป็นสีเหลืองแกมสีน้ำตาลขนาดเล็ก มีกลิ่นหอมและมีขนนุ่ม ดอกมีกลีบดอก 5 กลีบ เมื่อดอกบานเต็มที่กลีบดอกจะบิดเป็นกงจักร มีขนาดของดอกประมาณ 0.3-1 เซนติเมตร กลีบดอก 3-5 มิลลิเมตร ปลายกลีบดอกหยัก ส่วนล่างกลีบบิดและเชื่อมติดกัน ดอกมีเกสรตัวผู้ 15 อัน อับเรณูมียอดแหลม ส่วนเกสรตัวเมียมีรังไข่เหนือวงกลีบ ลักษณะเรียวเล็ก มีความยาวเท่ากับรังไข่ เมื่อหลุดจะร่วงทั้งชั้นรวมทั้งเกสรตัวผู้ติดไปด้วย และดอกยังมีกลีบเลี้ยงขนาดเล็ก 5 กลีบ โดยจะออกดอกในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม แต่จะไม่ออกดอกทุกปี และช่วงที่ดอกออกมากจะมีประมาณ 3-5 ครั้งต่อปี
ผล - ผลเป็นผลแห้งไม่แตก ผลเป็นสีเขียวอ่อน เมื่อสุกจะเป็นสีน้ าตาลเข้ม ผลมีลักษณะกลมหรือเป็นรูปไข่เกลี้ยง ผลมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.6 เซนติเมตร (มีขนาดไม่เกิน 1 เซนติเมตร) ปลายมนเป็นติ่งคล้ายหนามแหลม มีปีกยาว 1 คู่ ลักษณะเป็นรูปใบพาย ยาวประมาณ 4-6 เซนติเมตร ปลายปีกกว้างประมาณ 1 เซนติเมตร และค่อยๆ เรียวสอบมาทางด้านโคนปีก เส้นปีกตามยาวประมาณ 9-11 เส้น และยังมีปีกสั้นอีก 3 ปีกซ้อนกัน มีความยาวไม่เกินความยาวของตัวผลหรือยาวน้อยกว่า 0.5 เซนติเมตร ปีกจะซ้อนกันอยู่ แต่จะหุ้มส่วนกลางผลไม่มิด โดยในหนึ่งผลจะมีเมล็ด 1 เมล็ด เมล็ดมีลักษณะค่อนข้างกลมสีน้ำตาล
โดยปลีกเหล่านี้จะมีหน้าที่ห่อหุ้มผลและสามารถพาผลให้ปลิวไปตามลมได้ไกลออกไปจากต้นแม่ และจะเป็นผลในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน

- การผลิตกล้าจากเมล็ด

- สมุนไพร,ที่อยู่อาศัย,เชื้อเพลิง,ไม้เนื้อแข็ง ทำไม้หมอนรถไฟ เรื่องเรือน และก่อสร้างอื่น ๆ ชัน ผสมน้ำมันใช้ยาแนวเรือหรือเคลือบเงา มีสรรพคุณทางสมุนไพรรักษาแผลสด เปลือกใช้เคี้ยวแทนหมาก แก้ปวดฟัน

- เนื้อไม้ใช้ก่อสร้างอาคารบ้านเรือน ทำหมอนรองรางรถไฟ เรือขุด หรือนำมาต่อเรือ เปลือกลำต้นและเนื้อไม้มีรสฝาด ใช้ฆ่าเชื้อโรค แก้อักเสบ ห้ามเลือด และฆ่าเชื้อโรคในปาก แก้ลงแดงแก่นมีรสขมหวาน รักษาคุดทะราด ขับเสมหะ แก้โลหิตและกำเดา ชันนำมาบดเป็นผงรักษาบาดแผล หรือผสมกับน้ำมันยางใช้ทาไม้ ทำน้ำมันชักเงา ยาแนวเรือ เป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. ไม้หวงห้ามธรรมดาตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2530 และเป็นไม้มีค่าที่เป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันโดย ธ.ก.ส

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ Vulnerable: VU (IUCN, 2017)