- ไม้ต้น สูงถึง 15 ม. ใบเดี่ยว เรียนแบบเวียน รูปค่อนข้างกลม หรือรูปหัวใจกว้าง เส้นผ่านศูนย์กลาง 15-35 ซม. ขอบใบเรียบหรือเว้าเป็นพูตื้น ใบอ่อนมีขนรูปดาวหนาแน่น ดอกยาว 5-7.5 ซม. สีเหลืองสดมีแต้มสีม่วงตรงกลาง กลีบเลี้ยง 2-2.5 ซม. มีหนามสั้นด้านนอก กลีบดอกคล้ายรูปกรวย ผลแห้งแตกเป็น 10 พู ออกดอก เดือน มี.ค.-พ.ค.

- พังงา

- จันทบุรี

- นครศรีธรรมราช

- สระบุรี, นครราชสีมา, ปราจีนบุรี, นครนายก

- พะเยา

- สตูล

- เพชรบูรณ์, พิษณุโลก

- ยะลา

- เชียงใหม่

- สุโขทัย

- นครศรีธรรมราช, สุราษฎร์ธานี

- กาญจนบุรี

- ตรัง, พัทลุง, สตูล, สงขลา

- สุราษฎร์ธานี, ระนอง

- สุราษฎร์ธานี

- ชุมพร, ระนอง

- บุรีรัมย์

- พะเยา, น่าน

- แม่ฮ่องสอน

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- อุตรดิตถ์

- อุบลราชธานี

- ชัยภูมิ

- พิษณุโลก

- ตาก

- ราชบุรี

- แพร่, อุตรดิตถ์

- อุทัยธานี, กาญจนบุรี, ตาก

- ชุมพร

- อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา

- เขาคิชฌกูฏ

- เขานัน

- เขาใหญ่

- ดอยภูนาง

- ตะรุเตา

- ทุ่งแสลงหลวง

- น้ำตกโยง

- บางลาง

- ศรีลานนา

- ศรีสัชนาลัย

- หมู่เกาะทะเลใต้

- เอราวัณ

- เขาบรรทัด

- คลองเครือหวาย

- คลองนาคา

- คลองยัน

- คลองแสง

- ควนแม่ยายหม่อน

- ดงใหญ่

- ดอยผาช้าง

- ดอยเวียงหล้า

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- น้ำปาด

- ยอดมน

- ผาผึ้ง

- ภูขัด

- แม่จริม

- แม่ตื่น

- แม่น้ำภาชี

- ยอดโดม

- ลำน้ำน่านฝั่งขวา

- ลุ่มน้ำปาย

- เวียงลอ

- สะเมิง

- ห้วยขาแข้ง

- อุทยานเสด็จในกรมหลวงชุมพร

- อุ้มผาง

- ไม้ต้น สูงได้ถึง 10 ม. มีขนกระจุกยาวหนาแน่นตามกิ่ง หูใบ แผ่นใบ ริ้วประดับ ช่อดอก และกลีบเลี้ยง ขนยาวได้ถึง 8 มม. หูใบรูปขอบขนาน ยาว 6-10 ซม. ร่วงเร็ว ใบรูปไข่กว้างหรือเกือบกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 20-36 ซม. ปลายเป็นติ่งแหลมยาว โคนรูปหัวใจ เส้นโคนใบ 7 หรือ 9 เส้น มีต่อมตามเส้นแขนงใบ ก้านใบยาว 15-30 ซม. ช่อดอกออกที่ปลายกิ่ง ยาวได้ถึง 30 ซม. ก้านดอกยาว 2.5-3 ซม. ใบประดับคล้ายหูใบ มี 1 คู่ โคนเชื่อมติดกัน ริ้วประดับมี 10-12 อัน โคนเชื่อมติดกัน รูปใบหอก ยาวได้ถึง 3 ซม. กลีบเลี้ยงรูปใบหอก ยาวเท่า ๆ ริ้วประดับ ดอกรูประฆัง สีเหลือง โคนด้านในมีปื้นสีน้ำตาลอมม่วง ดอกบานเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 6 ซม. กลีบรูปไข่กลับ ยาว 4.5-6 ซม. หลอดเกสรเพศผู้ยาวประมาณ 3 ซม. ก้านชูอับเรณูสั้น ก้านเกสรเพศเมียมีขนหนาแน่น ผลรูปขอบขนาน ยาว 2.5-3 ซม. มีขนหยาบแข็งยาวหนาแน่น
พบที่อินเดีย ปากีสถาน บังกลาเทศ จีนตอนใต้ พม่า ภูมิภาคอินโดจีน คาบสมุทรมลายู ชวา บอรฺ์เนียว และฟิลิปปินส์ (ปาละวัน) ในไทยพบแทบทุกภาค ส่วนมากพบทางภาคใต้ ขึ้นตามป่าดิบแล้ง ป่าดิบชื้น และป่าดิบเขา หรือชายป่า ความสูงถึงประมาณ 1400 เมตร มีสรรพคุณเป็นยาสมาน เปลือกใช้ทำเชือกและกระดาษ บางครั้งเรียกทางการค้าในการปลูกสวนป่าว่า พญาคชราช เนื่องจากเนื้อไม้มีลายคล้ายไม้สัก แต่ไม่ทนทาน