- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- ลุ่มน้ำปิง, แม่น้ำปิง

- ลำน้ำปี้

- อยุธยา

- กรุงเทพมหานคร, นนทบุรี, กาญจนบุรี, พระนครศรีอยุธยา, เชียงใหม่, เชียงแสน, เชียงราย, แพร่, จันทบุรี, พิษณุโลก, สุราษฎร์ธานี

- พรุคันธุลี, พรุไม้ขาว, พรุโต๊ะแดง

- พื้นที่ชุ่มน้ำบึงราชนก/พิษณุโลก

- ตาก

- พะเยา

- รูปร่างค่อนข้างยาวแบนข้างเล็กน้อย ส่วนหัวยาวปากกว้างมากมีหนวดสั้น 1 คู่ที่ริมฝีปาก ครีบหลังค่อนข้างเล็ก ครีบหางเว้าแฉก เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ตัวมีสีเงิน ด้านหลังสีคล้ำ
อมน้ำตาล ด้านท้องสีจาง ด้านข้างลำตัวมีแถบขวางบริเวณใต้ครีบหลังลงมาถึงท้อง ในปลา ขนาดเล็กจะมีแถบ 2 แถบที่กลางลำตัวและที่โคนหาง และมีแถบใต้ตาด้วย ครีบมีสีคล้ำแดงเรื่อ ครีบหางมีแถบสีคล้ำที่แถบบนและล่าง ขนาดที่พบใหญ่สุดถึง 60 เซนติเมตร ส่วนมากพบ 30 เซนติเมตร

- ปลากระสูบขีดสามารถเลี้ยงเป็นฝูงในตู้ปลาขนาดกลาง ว่ายน้ำรวดเร็ว มีสีสันสวยงาม อุปนิสัยค่อนข้างก้าวร้าว เลี้ยงรวมกับพันธุ์ปลาชนิดอื่นที่มีขนาดใกล้เคียงกันได้ ลักษณะมีรูปร่างกลมเพรียวยาว แบนข้างเล็กน้อย ด้านข้างลำตัวมีแถบขวางบริเวณใต้ครีบหลังลงมาถึงท้อง ลำตัวสีขาวเงินส่วนหลังมีสีคล้ำ ครีบมีสีแดงเรื่อ ขอบบนและขอบล่างของครีบหางมีแถบสีคล้ำขนาดความยาว ขนาดเฉลี่ยความยาวประมาณ 25 ซม. ในปลาขนาดเล็กมีแถบ 2 แถบที่กลางลำตัวและโคนหาง และมีแถบใต้ตาด้วย

- แหล่งน้ำหลายแบบทั้งแม่น้ำ หนอง บึง จับได้โดยเบ็ด, ข่าย, แห, ไซ

- ระบบนิเวศแหล่งน้ำในแผ่นดิน

- Fresh Water

- พบทุกภาคของประเทศไทยและพบได้ถึงมาเลเซีย, บอร์เนียว

- แม่น้ำ หนอง บึง ในประเทศแถบเอเซียตะวันออกเฉียงใต้

- อาหาร

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด Least Concern: LC (IUCN, 2019)

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด Least Concern: LC (ONEP, 2563)

- สิ่งมีชีวิตที่มีสถานภาพเป็นกังวลน้อยที่สุด Least Concern: LC (ONEP, 2568)