- ไม้ยืนต้น สูงประมาณ 20 เมตร หรือเป็นไม้พุ่ม ขึ้นบนพื้นดินหรือกึ่งอิงอาศัย เป็นไม้ผลัดใบ กิ่งแก่สีเหลืองน้ำตาล กิ่งอ่อนเป็นเหลี่ยม อาจมีขนนุ่มสีขาวปกคลุมบางๆ ใบเรียงเวียน แผ่นใบรูปรีแกมไข่ กว้าง 4-12 เซนติเมตร ยาว 5-16 เซนติเมตร ผิวใบคล้ายแผ่นหนัง ไม่มีขนปกคลุม ปลายใบเรียวแหลม โคนใบรูปตัด รูปหัวใจ หรือรูปลิ่ม ก้านใบยาว 4-6 เซนติเมตร หูใบเกลี้ยง ยาว 1-3.5 เซนติเมตร หลุดร่วงง่าย ช่อดอกออกที่ปลายยอด หรือที่โคนใบ อยู่เดี่ยวหรือเป็นคู่ ไม่มีก้าน ใบประดับเกลี้ยง ติดทน ฐานรองดอกกึ่งทรงกลม ผิวเกลี้ยง สีจะเปลี่ยนเป็นสีม่วงดำเมื่อแก่ เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.9-1.2 เซนติเมตร ผิวมักเหี่ยวย่นเมื่อแห้ง ส่วนยอดเว้าเข้า ช่องเปิดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2-2.5 มิลลิเมตร ดอกเพศผู้กระจายตัว กลีบรวมสีแดงเข้ม รังไข่สีขาว

- หมู่เกาะโคโคส ปากีสถาน เนปาล ภูฏาน อินเดีย บังกลาเทศ พม่า ลาว เวียดนาม กัมพูชา มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน เชียงใหม่ ลำปาง สกลนคร ศรีสะเกษ ประจวบคีรีขันธ์ สระบุรี ชลบุรี พังงา สงขลา และปัตตานี พบตามป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง ป่าดิบชื้น และมักพบปลูกตามวัด

- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา

- ถ้ำผาท่าพล

- เขาวง

- เขาอ่างฤาไน

- ซับลังกา

- ดอยเวียงหล้า

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- แม่ตื่น

- แม่ยวมฝั่งขวา

- อุ้มผาง

- ไร่

- จังหวัดสมุทรปราการ

- จังหวัดนนทบุรี

- พังงา

- พิษณุโลก

- ระยอง, จันทบุรี

- ฉะเชิงเทรา, ชลบุรี, ระยอง, จันทบุรี, สระแก้ว

- ลพบุรี

- แม่ฮ่องสอน

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- ตาก

- สมุทรปราการ

- นนทบุรี

- เป็นไม้ประดับ ปลูกให้ร่ม