- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- สุรินทร์

- ยโสธร, อำนาจเจริญ, อุบลราชธานี

- ต้นเถาวัลย์เปรียง จัดเป็นไม้เถาเลื้อยขนาดใหญ่ สามารถเลื้อยไปได้ไกลถึง 20 เมตร มีกิ่งเหนียวและทนทาน กิ่งแตกเถายืดยาวอย่างรวดเร็ว เถามักเลื้อยพาดพันตามต้นไม้ใหญ่ เถาแก่มีเนื้อไม้แข็ง เปลือกเถาเรียบและเหนียว เป็นสีน้ำตาลเข้มอมสีดำหรือแดง เถาใหญ่มักจะบิด เนื้อไม้เป็นสีออกน้ำตาลอ่อน ๆ มีวงเป็นสีน้ำตาลไหม้คล้ายกับเถาต้นแดง (เนื้อไม้มีรสเพื่อนและเขียน) ตามกิ่งอ่อนและยอดอ่อนมีขนสีน้ำตาลปกคลุม หากปลูกในที่แล้งจะออกดอกดก แต่จะมีขนาดเล็กกว่าปลูกในที่ชุ่มชื้น

- ป่าชุมชนอาลอ-โดนแบน

- พื้นที่ลุ่มน้ำลำเซบาย