- ไม้เถาขนาดใหญ่ มีขนนุ่ม เลื้อยพันต้นไม้อื่น ปลายกิ่งทอดย้อยลง ใบเป็นใบเดี่ยวออกตรงข้าม รูปไข่แกมรูปรี กว้าง 4-5 ซม. ยาว 6-13 ซม. ปลายแหลมเป็นติ่งสั้น โคนมน เนื้อใบสาก ดอกออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ประกอบด้วยช่อย่อยเป็นกระจุก มี 5-7 ดอก มีใบประดับรองรับ 3 ใบ สีชมพูอมม่วง รูปไข่กลับแกมขอบขนาน กว้างประมาณ 0.8 ซม. ยาวประมาณ 2.5 ซม. โคนเชื่อมกัน ดอกย่อยสีขาวมีขนาดเล็ก หลุดร่วงง่าย กลีบดอกส่วนโคนเชื่อมกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 2 ส่วน ขนาดไม่เท่ากัน ส่วนบน 2 กลีบ ส่วนล่าง 3 กลีบ กลีบรองดอกมี 5 แฉก ติดอยู่เมื่อเป็นผล เกสรผู้ 4 อัน ผลขนาดเล็ก รูปไข่กลีบ มีใบประดับติดที่ขั้ว เมล็ดมี 1 เมล็ด

- ไม้เถา

- มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ตามป่าเบญจพรรณและป่าเต็งรัง ออกดอกติดผลเดือนธันวาคม-เมษายน

- พื้นที่ชุ่มน้ำหนองบงคาย

- อุตรดิตถ์, แพร่

- แม่น้ำภาชี

- อุทยานเสด็จในกรมหลวงชุมพร

- หนองคาย

- ยโสธร, อำนาจเจริญ, อุบลราชธานี

- อุตรดิตถ์,แพร่

- ราชบุรี

- ชุมพร

- หนองคาย

- พื้นที่ลุ่มน้ำลำเซบาย

- ฉะเฉิงเทรา

- ขยี้แล้วทาตรงที่เป็นแผล รักษาโรคน้ากัดเท้า

- 4.1 Medicine for human (ยารักษาโรคมนุษย์)