- ไม้ต้น

- ไม้ผลัดใบสูงถึง 25 ม. เรือนยอดโปร่ง ด้านบนแบน กิ่งก้านแผ่กว้าง เปลือกต้นสีเทาอ่อน มีรอยย่นตามขวางและรูอากาศมาก เมื่ออายุมากเปลือกจะแตกเป็นร่องตามยาว เปลือกชั้นในสีชมพู มักมีเส้นสีขาวสลับ มียางสีแดง ใบ ก้านใบชั้นที่หนึ่ง (6) 10-16 คู่ ก้านยาวสุดมีใบย่อย 15-30 คู่ ใบย่อยเล็ก 0.6-1 x 0.2-0.3 ซม. มักจะโค้งปลายแหลม เส้นใบหลักไม่สมมาตรทอดไปตามแนวขอบบนของใบย่อย ยอดอ่อนมีหูใบเป็นแผ่นใหญ่ 2-3 ซม. ดอกเป็นช่อกลม 2.5-5.5 ซม. ดอกย่อยไม่มีก้าน ก้านช่อย่อย 1-3 ซม. ชั้นกลีบดอก 4-10 มม. ยาวกว่าชั้นกลีบเลี้ยง 2-3 เท่า เกสรตัวผู้ 10-25 มม. เชื่อมเป็นหลอดที่ฐานดอกย่อยตรงกลางต่างจากดอกรอบนอก โดยมีเกษรตัวผู้สั้นและหนากว่า ผลเป็นฝักแบนมาก 7-15x1.5-2 ซม. ไม่แตก แห้งเป็นสีเหลืองทองหรือน้ำตาลอ่อน เมล็ด +-0.7 ซม. แบน สีน้ำตาลเป็นมัน

- ไม้ต้น สูง 10-20 ม. มีหูใบชัดเจน ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก แกนช่อใบยาว 10-25 ซม. บริเวณโคนมีต่อมรูปรี ขนาด 3 มม. ใบย่อยรูปขอบขนาน ตอนปลายม้วนเล็กน้อย กว้าง 0.3 ซม. ยาว 1 ซม. ดอกสีเขียวอ่อนปนเหลือง ออกเป็นช่อใหญ่ ยาว 15-20 ซม. ช่อดอกรวมกันเป็นกลุ่ม กลีบดอกเชื่อมกันเป็นรูปกรวย ปลายแยกเป็น 5 แฉก เกสรผู้จำนวนมาก ยาว 3-5 ซม. ผลสีน้ำตาลอ่อน เป็นฝักแบนรูปขอบขนาน กว้าง 2 ซม. ยาว 15 ซม.

- ไม้ต้น

- พบตามป่าดงดิบ ป่าผลัดใบ และป่าริมน้ำ 

- พบในเขตร้อนของทวีปเอเชีย ในประเทศไทยพบมากทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามป่ากึ่งดงดิบและป่าผลัดใบ ที่ระดับความสูงถึง 1,800 ม. ออกดอกและติดผลช่วงเดือนพฤษภาคม-ตุลาคม

- แพร่,น่าน

- พะเยา,น่าน

- เชียงใหม่

- ลำปาง

- เชียงราย

- สระบุรี, นครราชสีมา, ปราจีนบุรี, นครนายก

- พะเยา

- เชียงราย, ลำปาง, พะเยา

- แม่ฮ่องสอน

- พะเยา, น่าน

- สุโขทัย, ลำปาง

- กาญจนบุรี, ตาก

- อุบลราชธานี

- อุตรดิตถ์

- ตาก

- กาญจนบุรี

- พื้นที่ลุ่มน้ำลำเซบาย

- น่าน

- พะเยา, น่าน

- ป่าดอยอินทนนท์, และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

- ดอยพระบาท

- ขุนแจ

- เขาใหญ่

- ดอยภูนาง

- ดอยหลวง

- น้ำตกแม่สุรินทร์

- เชียงดาว

- ดอยผาช้าง

- ดอยเวียงหล้า

- ถ้ำเจ้าราม

- ทุ่งใหญ่นเรศวร

- ยอดมน

- แม่จริม

- แม่ตื่น

- แม่ยวมฝั่งขวา

- ยอดโดม

- ลุ่มน้ำปาย

- เวียงลอ

- สลักพระ

- อุ้มผาง

- ยโสธร, อำนาจเจริญ, อุบลราชธานี